Friday, October 20, 2017

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ο ΣΕΒ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΣ ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΛΑΥΡΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ;



ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ο ΣΕΒ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΣ ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΛΑΥΡΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση παραθέσαμε εκτενή αποσπάσματα από το άρθρο του κ. Γ. Παπαθανασόπουλου για την επίθεση που εξαπέλυσε ο Σεβ. Μεσσηνίας εναντίον της Εκκλησίας της Ρωσσίας στην εισήγηση που έκανε για την πορεία του διαλόγου Ορθοδοξίας και Παπισμού στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η επίθεση -εκ πρώτης όψεως- ξενίζει, αλλά μια προσεκτική ανάγνωση της εισήγησης αποκαλύπτει ότι ο Σεβ. Μεσσηνίας που θεωρητικά μεν εκπροσωπεί την Εκκλησία της Ελλάδος στην πραγματικότητα, όμως, εκπροσωπεί τις θέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο διάλογο με το Βατικανό, βρίσκεται σε απόγνωση επειδή ο διάλογος Ορθοδοξίας και Παπισμού δεν στοιχείται πια στις παραμέτρους που έθεσε το Φανάρι, αλλά στις παραμέτρους που συμφώνησαν η Εκκλησία της Ρωσσίας και το Βατικανό.

Το Φανάρι νιώθει -και δικαίως- ότι έγινε το δεύτερο βιολί στο διάλογο, αφού ο Σεβ. Βολοκολάμσκ θέτει όρους με τους οποίους συμμορφώνεται το Βατικανό και το Φανάρι δεν έχει καμία δυνατότητα να αντιδράσει.

Η Μόσχα κινήθηκε μαεστρικά και κατόρθωσε με τη συνάντηση της Αβάνας του Πατριάρχη Κύριλλου και του Πάπα Φραγκίσκου, όχι μόνον να υπογράψει μια οικουμενιστική Διακήρυξη που ικανοποίησε στο ακέραιο τις θέσεις του Βατικανού, αλλά και να οδηγήσει το Βατικανό στο συμπέρασμα ότι καμία πρόοδος στο διάλογο Ορθοδοξίας και Παπισμού δεν θα υπάρξει αν δεν την αποδεχτεί το Πατριαρχείο Μόσχας.

Δηλαδή για πρώτη φορά, ύστερα από πολλές δεκαετίες που άρχισε ο διάλογος Ορθοδοξίας και Βατικανού, η πρωτοβουλία των κινήσεων στο διάλογο έφυγε από τα χέρια του Οικουμενικού Πατριαρχείου και περιήλθε στην κατοχή του Πατριαρχείου Μόσχας. Ως εικός το Φανάρι αισθάνεται πικραμμένο και παραγκωνισμένο. Γι’ αυτό και ο Σεβ. Μεσσηνίας ξεσπάθωσε εναντίον της Εκκλησίας της Ρωσσίας με την εισήγησή του στην Ιεραρχία.

Εκ πρώτης όψεως δημιουργεί ευφορία το γεγονός ότι η Ουνία θα συζητηθεί κατά προτεραιότητα και το πρωτείο θα συζητηθεί όχι μόνον υπό το φως της Α΄ αλλά και της Β΄ χιλιετίας. 

Το πρόβλημα είναι ότι η Μόσχα έχει το δικό της αποτελεσματικό τρόπο να διαλέγεται και δεν ξέρουμε τι συμφωνίες έχει συνομολογήσει ή θα συνομολογήσει στο μέλλον με το Βατικανό στα παρασκήνια.

Δυστυχώς και το Φανάρι και η Μόσχα είναι εντελώς αναξιόπιστες Εκκλησίες όσον αφορά τον Οικουμενισμό. Γι’ αυτό ουδεμία χαρά αισθανόμαστε με τις εξελίξεις επειδή ο ένας Οικουμενιστής υποσκέλισε τον άλλο Οικουμενιστή στο διάλογο με το Βατικανό.

Τι καλό μπορεί να προκύψει από αυτό;

ΛΑΒΡΟΣ Ο ΣΕΒ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


ΛΑΒΡΟΣ Ο ΣΕΒ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
=====

Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ἐπιτέθηκε μὲ σφοδρότητα κατὰ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, στὴν εἰσήγησή του ἐνώπιον τῆς Ἱεραρχίας, μὲ θέμα «Ἡ πορεία τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν. Ἀξιολόγηση, προβλήματα, προοπτικές».

Γιὰ τὸ «πρωτεῖο» ὁ κ. Χρυσόστομος ὑποστήριξε ὅτι «τὰ περὶ τριαδολογικῆς βάσης στὴ σχέση “πρωτείου” καὶ συνοδικότητας ἔχουν ἤδη ἀναλυθεῖ διεξοδικὰ καὶ ἔχουν γίνει ἀποδεκτά, ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ Ρωμαιοκαθολικούς, στὸ κοινὸ κείμενο τοῦ Μονάχου (1982) καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν μποροῦν νὰ ἀμφισβητηθοῦν, ἐνῶ ἐπιβεβαιώνονται καὶ ἀπὸ τὸν 34ο Ἀποστολικὸ Κανόνα». Πράγματι τὰ ἐν λόγῳ κείμενα ὑπάρχουν καὶ σ’ αὐτὰ πουθενὰ δὲν φαίνεται ἡ σχέση τῆς τριαδολογίας μὲ τὸ «πρωτεῖο». Οὔτε ὁ παρὼν τότε στὸ Μόναχο, ὡς Μητροπολίτης Φιλαδελφείας, σημερινὸς Πατριάρχης ὑποστήριξε κάτι τέτοιο.

Ὁ Σεβ. Μεσσηνίας σημειώνει ὅτι καὶ ὁ παρὼν Διάλογος εἰσέρχεται σὲ μία νέα φάση στασιμότητας καὶ σὲ μία περίοδο “παγετώνων”».

Σφοδρὴ εἶναι ἡ ἐπίθεση τοῦ Σεβ. Μεσσηνίας κατὰ τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας καὶ στὸ ὅτι αὐτὴ πρότεινε στὰ θέματα ποὺ θὰ συζητηθοῦν στὶς ἑπόμενες συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ συμπεριληφθοῦν τὸ θέμα τῆς Οὐνίας καὶ ἡ ἀντίληψη περὶ τοῦ «Πρωτείου» καὶ τῆς Συνοδικότητας κατὰ τὴ δεύτερη χιλιετία. Τὴν κατηγορεῖ ὅτι προσπάθησε, «κατὰ παγίαν τακτική της», «νὰ κάνει ἐξαγωγὴ τῶν ἐσωτερικῶν προβλημάτων της καὶ νὰ τὰ καταστήσει προβλήματα διορθόδοξα καὶ διεκκλησιαστικά». Πιὸ συγκεκριμένα σημειώνει ὅτι «ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία ἐπιδιώκει νὰ παρουσιάσει τὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας ὡς πρόβλημα πρωτίστως διεκκλησιαστικὸ καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἀφ᾽ ἑνὸς νὰ ἐπιτύχει μία πανορθόδοξη συμφωνία καὶ συνεργασία, ὡς ἀντίστασιν ἔναντι τῶν πολιτικῶν ἐπιδιώξεων τῆς Κυβέρνησης τῆς Οὐκρανίας καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου νὰ ἐπιτύχει τρόπους δέσμευσης καὶ συμμετοχῆς τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀλλὰ καὶ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν στὸ ὅλο ζήτημα, ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὸν συγκεκριμένο διάλογο».

Διαφωνώντας ὁ κ. Χρυσόστομος μὲ τὴν πρόταση τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας κατέθεσε δύο δικές του προτάσεις. Ἡ πρώτη ἦταν νὰ συνεχισθεῖ ὁ Διάλογος ἐπὶ τῆς πρώτης χιλιετίας, ὡς πρὸς τὸ λειτούργημα τοῦ Πρώτου στὰ πλαίσια τῆς Συνοδικότητας καὶ ὡς πρὸς τὸ ρόλο τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης καὶ νὰ μὴν προχωρήσει στὴ δεύτερη χιλιετία καὶ στὸ θέμα τῆς οὐνίας. Τελικὰ οἱ ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, πλὴν ἐκείνου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων (Καθηγ. Θεοδ. Γιάγκου) καὶ τοῦ ἰδίου ἀπέρριψαν τὴν πρότασή του καὶ ψήφισαν τὴν πρόταση τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας. 

Ὁ Σεβ. Μεσσηνίας ἐξέφρασε τὴν πικρία του γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ψηφίστηκε ἡ πρότασή του, ἀλλὰ δὲν ἐξήγησε γιατί ὅλες οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες – καὶ ὄχι μόνο ἡ ὑπὸ τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία «ὁμάδα» – δὲν τὴν ἐψήφισαν. 

Ἡ πρόταση τοῦ κ. Χρυσοστόμου νὰ παραμείνει ὁ Διάλογος στὴν πρώτη χιλιετία καὶ νὰ μὴ συζητηθεῖ τὸ θέμα τῆς οὐνίας, ὅπως τὸ θέτει ἡ Μόσχα, εἶναι ἡ τὰ τελευταῖα χρόνια ἄποψη τοῦ Φαναρίου, ὅτι δηλαδὴ πρέπει αὐτὸς νὰ μείνει σὲ θέματα, ποὺ δὲν θὰ ὑπάρξει διχογνωμία ὥστε νὰ μὴ ναυαγήσει. Σημειώνεται ὅτι ἡ οὐνία εἶναι πρόβλημα ὄχι μόνο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ ὅλης τῆς Ὀρθοδοξίας. Προβλήματα ὀξύτατα μὲ αὐτὴν ἀντιμετωπίζουν καὶ οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῶν Πολωνίας, Τσεχίας καὶ Σλοβακίας, Ρουμανίας, Ἀντιοχείας, Πολωνίας, ἀκόμη καὶ τῆς Ἑλλάδος.

Πολλὰ ἀπὸ ὅσα ἀναφέρει ὁ Σεβ. Μεσσηνίας γιὰ τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία, εἶναι σωστά. Ὅμως λείπει ἡ ἐκ μέρους του ἀνάλογη κριτικὴ πρὸς τὸ Φανάρι. Ἰδιαίτερα γιὰ τὰ ἀνοίγματά του πρὸς τὸ Βατικανὸ καὶ τὶς ΗΠΑ καὶ τὴν ἐμπλοκή του στὸν ἀνταγωνισμὸ ἰσχύος μὲ τὴ Μόσχα. 

Ο ἴδιος ὁ Σεβ. Μεσσηνίας ζήτησε ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία νὰ ἐπαναξιολογηθοῦν καὶ νὰ ἐπανεκτιμηθοῦν τὰ μέχρι σήμερα ἀποτελέσματα τοῦ Διαλόγου μὲ τοὺς Ρ/Κ καὶ νὰ καθορισθεῖ ἡ μελλοντική του πορεία. Χρήσιμο θὰ εἶναι πανορθοδόξως νὰ ὑπάρξει πνεῦμα αὐτοκριτικῆς, ταπείνωσης, μετανοίας καὶ τηρήσεως τῆς Ἱερῆς Πατερικῆς Παρακαταθήκης, γιὰ νὰ ἐξοβελιστεῖ ἡ ἐκκοσμικευμένη νοοτροπία ποὺ κυριαρχεῖ, ἰδιαίτερα στὸ Φανάρι καὶ στὴ Μόσχα.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΝ ΔΕΝ ΕΚΡΑΤEIΣ


ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΝ ΔΕΝ ΕΚΡΑΤΕΙΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο "Πατερική Παράδοσις", το ακόλουθο σχόλιο για τον π. Άγγελο Αγγελακόπουλο ως εισαγωγικό κείμενο του ιστολογίου για το άρθρο του "Ου δει αιρετικοίς και σχισματικοίς συνευχεσθαι":



Ο π. Άγγελος δεν χρειάζεται να καταλάβει τίποτε κύριε Σημάτη. Αυτά που ξέρει είναι μέσα στις συντεταγμένες των Ιερών Κανόνων. 

Αυτός που πρέπει να καταλάβει είστε εσείς που δεν θέλετε να συνειδητοποιήσετε ότι η αποτείχιση είναι νόμιμη ΜΟΝΟΝ αν γίνεται από επίσκοπο που κηρύττει γυμνή τη κεφαλή κατεγνωσμένη αίρεση επ' εκκλησίαις.

Ο οικείος επίσκοπος του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου είναι ο Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος -ως είναι τοις πάσιν γνωστόν- είναι οτιδήποτε εκτός από αιρετικός.

Αντίθετα ήταν -και εξακολουθεί να είναι- στην εμπροσθοφυλακή του αντιοικουμενιστικού αγώνα και κάλυψε και καλύπτει, με την ευλογία και τις πρωτοβουλίες του, το αντιοικουμενιστικό στρατόπεδο για πολλά χρόνια τώρα.

Διοργάνωσε αντιοικουμενιστικές Ημερίδες στη Μητρόπολή του, συνέστησε Γραφείο επί των αιρέσεων, υπέγραψε την Ομολογία πίστεως για τον Οικουμενισμό καθώς επίσης την Ομολογία για την αιρετική εκκλησιολογία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Άρα απολύτως κανένα κανονικό δικαίωμα δεν έχει ο π. Άγγελος Αγγελακόπουλος να αποτειχιστεί από τον επίσκοπό του.

Εσείς πρέπει να σταματήσετε, κύριε Σημάτη, να εξωθείτε αντικανονικά πρεσβυτέρους της Εκκλησίας να αποτειχιστούν από ορθόδοξους εν παντί ιεράρχες προς τους οποίους όλοι είμαστε ευγνώμονες για την προσφορά τους στον αντιοικουμενιστικό αγώνα.

Ο Σεβ. κ. Σεραφείμ υφίσταται παντοειδείς πιέσεις και προπηλακισμούς από τα ΜΜΕ, την κυβέρνηση, ακόμη και από ξένες κυβερνήσεις επειδή δεν υποστέλλει τη σημαία της Ορθοδοξίας.

Είναι μεγάλη αχαριστία εκ μέρους μας να εξωθούμε κληρικούς της Μητροπόλεως του να αποτειχιστούν.

Αλλά δεν θα μείνω εδώ. Εσείς -ως γνωστόν- κύριε Σημάτη, σχολιάζετε καθημερινά λίαν αρνητικά όλους τους αντιοικουμενιστές επειδή δεν αποτειχίζονται και μάλιστα με τους δικούς σας όρους της αποτείχισης. 

Η ερώτηση που θέλω να σας υποβάλω είναι η εξής: Εσείς θα δεχόσαστε ποτέ σαν συνεργάτη του ιστολογίου σας ιεράρχη του Οικουμενικού Θρόνου, που έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Κρήτης και εγκωμιάζει δημόσια τη Σύνοδο του Κολυμπαρίου;

Ελπίζω να δώσετε απάντηση στο ερώτημα. Έντιμη και συγκεκριμένη και χωρίς υπεκφυγές.

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ


ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, θεολόγου
=====

Στη «Σύναξη», τ. 143 (όπου παρατηρείται συνωστισμός Οικουμενιστών) εντύπωση μεγάλη προκαλεί το άρθρο του κ. Βλαντιμήρ Τσβέτκοβιτς «Ο Άγιος Ιουστίνος ο Νέος (Πόποβιτς) για τον Οικουμενισμό». 

Σ’ αυτό ο συγγραφέας προσπαθεί απεγνωσμένα να μας πείσει ότι ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς είναι πολύ παρεξηγημένος διότι ΔΕΝ τοποθετήθηκε τελικά αρνητικά έναντι του Οικουμενισμού! Βλέπει ο κ. Τσβέτκοβιτς ότι ο Άγιος είχε «και μια καλοπροαίρετη στάση προς ένα άλλο είδος Οικουμενισμού». Δηλαδή ήταν σφόδρα εναντίον του Οικουμενισμού ΑΛΛΑ και δεν ήταν!!! Γι’ αυτό και σαλαμοποιεί τις θέσεις του Αγίου, λέγοντας ότι η πρώιμη κριτική του κατά του Παπισμού «ήταν μια απλή αντίδραση στον ενεργό προσηλυτισμό εκ μέρους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας…». 

Λυπούμαστε να παρατηρήσουμε, αλλά αυτό συνιστά καθαρό παράδειγμα στρεβλωτικής ερμηνείας των θέσεων του Αγίου. Τότε γιατί ο Άγιος δηλώνει: «εις την ιστορίαν του ανθρωπίνου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις, του Αδάμ, του Ιούδα και του Πάπα»; Πότε το αναίρεσε  αυτό και δεν το γνωρίζουμε; 

Σχετικά με την τελευταία περίοδο της ζωής του Αγίου, ο κ. Τσβέτκοβιτς σημειώνει ότι ο Άγιος «αντέδρασε στην αυξανόμενη συμμετοχή των Ορθοδοξων Εκκλησιών στο Π.Σ.Ε. και ο κύριος λόγος για αυτή την αντίδραση ήταν οι χειρισμοί της ηγεσίας του Π.Σ.Ε. ..». Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Εδώ παρατηρούμε ότι ΑΛΛΑ λέγει ό ίδιος ο Άγιος: «Ως Ορθόδοξοι είμεθα «μέλη του Χριστού». «Άρα ουν τα μελη του Χριστού ποιήσω πόρνης μέλη; Μη γένοιτο» (Α΄Κορ. ς΄ 15). Και ημείς τούτο πράττομεν διά της οργανικής συνδέσεώς μας μετά του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, το οποίον ουδέν άλλο είναι ει μη αναβίωσις της αθέου ανθρωπολατρείας-ειδωλολολατρείας» (Ορθοδοξία και Οικουμενισμός, “Μία Ορθόδοξος γνωμάτευσις και μαρτυρία”). Δόθηκε στην Ι. Σύνοδο της εν Σερβία Εκκλησίας από τον Άγιο το 1975 μετά από αίτημα των Σέρβων ιεραρχών). Δεν νομίζω ότι είναι  πολύ οικουμενιστικό το πιο πάνω. 

Δεν ευθύνεται ποσώς ο Άγιος Ιουστίνος επειδή στη Σερβία σπεύδουν σήμερα, εν χαρά και αγαλλιάσει, να συναντούν, να συντρώγουν, να συνεδριάζουν, να παίρνουν δακτυλίδια επισκοπικά από τον Πάπα και να συμπροσεύχονται, κάθε τρεις και λίγο, με τους Παπικούς, τους Προτεστάντες και όχι μόνο. 

Αλλού να ψάξουν για στηρίγματα οι Οικουμενιστές. Όχι στον μεγαλύτερο αντιοικουμενιστή θεολόγο της Εκκλησίας τον Όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς.

ΑΠΟΚΛΙΣΗ ΜΟΝΑΧΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ Δ΄


ΑΠΟΚΛΙΣΗ ΜΟΝΑΧΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

Δ΄

Τί λέγει ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης


Του Πρωτοπρεσβύτερου Άγγελου Αγγελακόπουλου
=====

Σέ ἄλλη του ἐπιστολή ὁ μέγας Θεόδωρος κατακρίνει τόν ἡγούμενο Θεόφιλο, πού εἶχε καταδεχθεῖ νά κοινωνήσει μέ τούς εἰκονομάχους: «Ὤ τῆς πωρώσεως! Ὤ τῆς θεομαχίας! Μέ τήν περιφρόνηση τῆς εἰκόνος Του, ἔχει γίνει ἄρνηση τοῦ ἰδίου τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τῆς Θεοτόκου καί ὁποιουδήποτε Ἁγίου. Ἐξ αἰτίας τῶν ἁγίων εἰκόνων ὁ ἀρχιεπίσκοπος (ἅγιος Νικηφόρος) ἐκδιώχθηκε, ἐπίσκοποι ἐξωρίσθηκαν, ἐνῶ ἡγούμενοι ὑπέστησαν τά ἴδια δεινά μαζί μέ μοναχούς, μοναχές, λαϊκούς καί λαϊκές. Ἄλλοι δέρνονται, ἄλλοι φυλακίζονται, μερικοί πεθαίνουν ἀπό τήν πεῖνα, ἄλλοι βασανίζονται, μερικοί φεύγουν διά θαλάσσης καί ἄλλοι στίς ἐρήμους. Οἱ ἐρημιές καί τά σπήλαια ἔχουν γεμίσει˙ γεμάτα εἶναι τά ὄρη καί οἱ λαγκαδιές. Σάρκες κατακόβονται, αἵματα τρέχουν, ὅλη ἡ χώρα μας συνταράσσεται ἀπό τόν διωγμό. Ὅλη ἡ ὑφήλιος, θά ἔλεγα, θρηνεῖ καί ὀδύρεται.

Καί σύ, ὤ τρισάθλιε, ἐνῶ ἐνέδωσες στήν θανάσιμη κοινωνία μέ τούς αἱρετικούς καί διαμένεις στό «ὀλετήρι», γιά νά τό πῶ ἔτσι, καί ὄχι στό μοναστήρι, λέγεις ὅτι ὅλα πᾶνε καλά, κοροϊδεύοντας μέ ἰουδαϊκό τρόπο τούς χριστοφόρους - ἤ μᾶλλον τόν ἴδιο τόν Χριστό - γιά τόν Ὁποῖο καί πάσχουν; Καί ποιό ναό διέσωσες, ἐσύ πού μόλυνες τόν ναό τοῦ Θεοῦ, δηλαδή τόν ἑαυτό σου; Ποιούς ἀδελφούς προφύλαξες; Ἐκείνους, πού καταστράφηκαν ἀπό τήν συγκοινωνία σου μέ τούς αἰρετικούς, ἔστω καί μέ ἁπλή συνεστίαση; Ἔγινες σκάνδαλο τοῦ κόσμου, παράδειγμα ἀρνήσεως, προτροπή ἀπωλείας, σάρκα καί ὄχι πνεῦμα, «σκοτήρ» καί ὄχι φωστήρ. Αὐτά φωνάζει ἡ ἴδια ἡ ἀλήθεια πρός ἐκείνους, πού ἀσεβοῦν μέ αὐτό τόν τρόπο, τούς ὁποίους, ἐάν δέν μετανοήσουν γιά τίς ἄθεες ἐπιλογές τους, δέν πρέπει νά τούς θεωροῦμε Χριστιανούς»[13].

(Συνεχίζεται)

ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΛΗΜΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΒΟΗΘΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΙΓ΄


ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ

ΙΓ΄

Του π. Φώτιου Βεζύνια
=====

Και συνεχίζει η εισήγηση:…

4. Αὐτό τό ὁποῖο ὅμως ἐπιδιώκετο ἀπό τίς συγκεκριμένες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς Ἁνατολικῆς Εὐρώπης ἦταν ἡ ἐπιβολή μιᾶς ἰδεολογικοποιημένης Ὀρθοδοξίας, ἑνός δηλαδή ἰδεολογικοῦ μορφώματος μέ ἐπικάλυμμα θεολογικῆς κατοχύρωσης, τό ὁποῖο μπορεῖ νά συντηρηθεῖ καί συγχρόνως νά ἐκφράσει ἕνα ἄλλο μοντέλο ζωῆς με θρησκοληπτικές ἀντιλήψεις καί κοινωνικές προεκτάσεις. Τί συνεπάγεται αὐτό;

α) Ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέ τήν υἱοθέτηση μιᾶς ἀντίληψης θρησκοληπτικοῦ συντηρητισμοῦ μετατρέπεται ἀπό Ἐκκλησία σέ σέκτα, σέ ὁμάδα ἰδεολογική μέ κομματική ἀντίληψη λειτουργίας, τά δέ μέλη τῆς Ἐκκλησίας δέν κατανοοῦνται ὡς πιστοί ἀλλά ὡς ὀπαδοί.

β) Ὅτι ἡ πίστη, ὡς «ἄνωθεν κατερχομένη», ἐπιβάλλεται στή ζωή τῶν ἀνθρώπων μέσα ἀπό πεποιθήσεις, ἀλάθητες ἀποφάσεις, ὑποχρεωτικές ὁδηγίες καί διδασκαλίες, καί μέ τόν τρόπο αὐτό ἡ πίστη ὑποτάσσει τή συνείδηση τῶν ἀνθρώπων ὑπό τή μορφή μιᾶς ἐξαναγκαστικῆς ἐξουσίας. Μετατρέπει δηλαδή τούς φορεῖς καί ἐκφραστές αὐτῆς τῆς πίστης σέ δουλικούς ἐνθουσιαστές αὐτῆς, ὑπό τό κράτος μάλιστα τῆς ὁποίας τρομοκρατοῦνται καί συντρίβονται.

γ) Ὅτι κάθε τι τό δυτικό καί νέο εἶναι ἀπορριπτέο, ἐπειδή θεωροῦν ὅτι ἀλλοιώνει τό μοντέλο τοῦ χριστιανοῦ καί μάλιστα τοῦ Ὀρθόδοξου, ὁ ὁποῖος εἶναι «ὁ περιούσιος λαός τοῦ Θεοῦ», «τό νέον ἔθνος», «ὁ ἐκλεκτός λαός τοῦ Θεοῦ», ἐνῶ ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοί, οἱ δυτικοί, ἐξ αἰτίας τῆς θρησκευτικῆς τους διαφοροποίησης δέν ἔχουν θέση στό γεγονός τῆς σωτηρίας καί ἄρα εἶναι ἀπόβλητοι καί καταδικαστέοι.

Μέ αὐτή τήν ἀντιδυτική ἀντίληψη ἐκκλησιαστικότητας τονίζεται μία μορφή ἰδεολογικοῦ μοντέλου καί θρησκοληπτικῆς «ἀποκλειστικότητος» Ὀρθοδοξίας, ὡς ἰδεολογήματος καί ὄχι ὡς τρόπου καί στάσης ζωῆς, ἐνῶ συγχρόνως κατανοεῖται ἀποκλειστικά ὡς παραδοσιακός μόνον ὁ ἀνατολικός τρόπος ζωῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι καί ὁ μοναδικός πού δίνει νόημα σέ αὐτή τή ζωή καί προοπτική μέλλοντος.

Κάθε τι τό ἀνατολικό εἶναι σωτήριο, κάθε τι τό δυτικό εἶναι ἁμαρτωλό και ἀπορριπτέο ἤ καί καταραμένο καί καταδικαστέο.

Αὐτή ἡ ἀντίληψη προσπαθεῖ νά ἐπιβληθεῖ μέ τήν παροῦσα ἀντιδρῶσα κατάσταση, ἡ ὁποία τείνει νά καταστεῖ ἰσχυρή μέ ἀκμή τοῦ ὅλου ζητήματος τήν ἀντίδραση γιά τή σύγκληση τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου. Ἁντίδραση ἡ ὁποία ὁδηγεῖ στη διαμόρφωση μιᾶς κατάστασης μανιχαϊστικά διχαστικῆς μέ ἀποκλεισμούς καί πολώσεις, ἡ ὁποία παρασκηνιακά φαίνεται ὅτι ὑποκινεῖται ἀπό τό «γνωστό» ἐκκλησιαστικοπολιτικό δίδυμο, πού τόσο πολιτικά, ὅσο και ἐκκλησιαστικά, μετέρχεται τρόπους καί μεθόδους πρός ἀπόκτηση πρωτείων ἐξουσίας καί ἡγεσίας στούς ἀντίστοιχους χώρους καί με ἐπιδίωξη τή δημιουργία ἀνάλογων ζωνῶν ἐπιρροῆς, μέσα στό ἴδιο το ἐκκλησιαστικό σῶμα τῆς Ὀρθοδοξίας».

Με άλλα λόγια πρέπει να δεχθούμε ότι η στάση απέναντι στην Κρήτη των διαφωνουσών Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, αλλά και κατ’ επέκταση η στάση καθενός διαφωνούντος, φέρει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται παραπάνω και ….φέρεται υπ’ αυτών.

Δηλαδή. Τον κίνδυνο μετατροπής της Εκκλησίας σε σέκτα!!! Το ότι η Αγία Πίστη των Πατέρων, η αποκαλυφθείσα Πίστις ημών, έχει επιπτώσεις τραγικές!!! Τις αλάθητες αποφάσεις!!!!, Τις υποχρεωτικές οδηγίες και διδασκαλίες!!!. Την υποταγή της συνείδησης των ανθρώπων.

Πρέπει να δεχθούμε, δεν γίνεται διαφορετικά!! Ότι η Πίστις μας στο κάτω-κάτω της γραφής πρέπει να προσαρμοσθεί, να εκσυγχρονισθεί. Δεν είναι σωστό να αισθάνεται και να προβάλλει την αυθεντικότητά της. Αλλά βάζοντας νερό στο κρασί της να αποδεχθεί επιτέλους όλα εκείνα τα οποία απέρριψαν οι Άγιοι Πατέρες και ομολογητές. Όλα εκείνα τα οποία αναθεμάτισαν οι Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι. Να αποδεχθεί όλες τις αιρετικές προσεγγίσεις της Δύσης ως την πιθανά καλύτερη προσέγγιση στην θέωση. Αφήνουμε λοιπόν το δάσος που είναι αυτά-ταύτα τα κείμενα της Κρήτης και εντοπίζουμε τη προσοχή μας στο δένδρο που είναι οι όποιες αιτίες της «στάσης» των μη συμμετασχόντων στην σύνοδο. 

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ:

salpismazois.blogspot.gr/2017/09/blog-post_99.html

Thursday, October 19, 2017

Η ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΚΑΤΑΚΑΙΕΙ ΤΑ ΣΑΘΡΑ ΚΑΙ ΑΝΟΣΙΑ



Η ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΚΑΤΑΚΑΙΕΙ ΤΑ ΣΑΘΡΑ ΚΑΙ ΑΝΟΣΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Μάχαιρα του Πνεύματος, πύρινη ρομφαία κρατά στα ευλογημένα χέρια του ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Αρχιπελαγίτης, που κατακαίει όλα τα σαθρά και ανόσια! 

Να αγιάσει το χέρι του Αρχιμανδρίτη Γρηγόριου Αρχιπελαγίτη που τους παρέλαβε όλους, ένα προς ένα, και τους χτυπά κάτω όπως το χταπόδι. Γιατί αν δεν βρισκόταν αυτός ο ημίτρελλος -όπως τον αποκαλούν ορισμένοι- και ιδιόρρυθμος -όπως τον αποκαλούν περισσότεροι- και αθυρόστομος -όπως τον χαρακτηρίζουν όλοι- για να τα πει όπως τα λέγει δεν θα υπήρχε κανείς που θα τολμούσε να ανοίξει το στόμα του και να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

Ο Πανοσιολογιώτατος, στο στόχαστρό του, βάζει 
1.) τους ράθυμους πνευματικά μοναχούς που αρνούνται να ομολογήσουν την πίστη μας, 
2.) τους Αγιορείτες κοινοβιάτες και Κελλιώτες που προτείνουν λύσεις χωρίς ασκητικούς αγώνες, 
3.) τη Μονή Βατοπαιδίου των "αεροσυνοδών" -όπως τους χαρακτηρίζει-, που κατάντησε “ελαχίστη”, αντί Μεγίστη, με το εκκοσμικευμένο της φρόνημα, 
4.) τους άθεους Συριζαίους, που ξεθεμελιώνουν το ευλογημένο μας Έθνος από τις ρίζες του, αλλά και
5.) τους νωθρούς Ιεράρχες που, ενώ βλέπουν την πατρίδα και την Εκκλησία να χτυπιέται αλύπητα και να σταυρώνεται, τυρβάζουν για την χρυσοποίκιλτη τους αμφίεση και τις δημόσιες σχέσεις.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου για τις διέμφυλες ταυτότητες στάθηκε η αφορμή να γράψει το Προδρομικό άρθρο, που παραθέσαμε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος. 

Ο Γέροντας της Δοχειαρίου, όμως, δεν μένει στην κριτική του άθλιου νομοσχεδίου που πέρασε με τις ψήφους των αντίχριστων και των εθνομηδενιστών του ΣΥΡΙΖΑ και των υπόλοιπων προοδευτικάριων του Κοινοβουλίου.

Γκαπ-γκουπ, γκαπ-γκουπ με την αξίνη του Πνεύματος ο Άγιος Καθηγούμενος γκρεμμίζει ολοσχερώς το οικοδόμημα της ασέβειας που πύργωσε ο Διάβολος και τα ενεργούμενά του στην Εκκλησία, στο Άγιον Όρος και στην Ελληνική πατρίδα.

Εκφράζουμε την πιο ειλικρινή μας χαρά επειδή ο Καθηγούμενος της Δοχειαρίου λέγει πράγματα που πολλοί -ή μάλλον όλοι- γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν τολμά να αρθρώσει σε λόγο.

Πολλοί (κυρίως οι κοτοπουλοφάγοι της Μονής Βατοπαιδίου) δυσφορούν τα μέγιστα με τα πύρινα άρθρα του Αγίου Καθηγουμένου. 

Όσο για τους άθεους Συριζαίους τον βλέπουν εφιάλτη στον ύπνο τους.

Πολλοί πιστοί, όμως, χαίρονται για την ευθύτητα και την παρρησία του Αγίου Καθηγουμένου, που λέγει τα πράγματα με το όνομά τους, και δροσίζει με τα άρθρα του την ψυχή τους με την καθαρτική τους δράση και την φωτιστική τους ενέργεια.

ΓΚΑΠ-ΓΚΟΥΠ, ΓΚΑΠ-ΓΚΟΥΠ


ΓΚΑΠ-ΓΚΟΥΠ, ΓΚΑΠ-ΓΚΟΥΠ

Του Καθηγουμένου της I. M. Δοχειαρίου Αρχ. Γρηγόριου
=====

Μέρες τώρα ἀκροαζόμαστε τὸ χτύπημα τῶν ἥλων κι ὁ ἕνας ἐρωτᾶ τὸν ἄλλον: Ποιόν καρφώνουνε; Μὰ δὲν ὑπάρχουνε πιὰ γύφτοι. Ποιοί ἑτοίμασαν τὰ καρφιὰ καὶ ποιό παράνομο βουλευτήριο ἀπεφάσισε νὰ σταυρώση; Ποιός εἶναι ὁ ληστὴς ποὺ σήμερα ἀνεβαίνει στὸ ἰκρίωμα; Μήπως εἶναι οἱ βουλευτὲς καὶ οἱ ὑπουργοί, ποὺ διεμέρισαν τὰ ἱμάτια τῆς Ἑλλάδος καὶ περπατάει σήμερα στοὺς δρόμους τῆς Εὐρώπης ξυπόλυτη καὶ γυμνή; Μήπως εἶναι τὸ κηποταφεῖον τῶν ἐπισκόπων, ποὺ οὔτε ἕνα στὸπ δὲν μπόρεσε νὰ βάλη στοὺς καταχραστές, στοὺς βλάσφημους, στοὺς ἀρνητὲς τῆς πίστεως;

Μήπως εἶναι οἱ ἱερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ, ποὺ τραβᾶνε τὸν Χριστὸ ἁλυσοδεμένο στοὺς δρόμους τῆς προδοσίας; Γιατί, μεταξοφόροι καὶ χρυσοπιλοφόροι, δὲν λέτε ἔστω καὶ ἕνα «ἐπιτέλους σταματᾶτε»; Μήπως σταυρώνεται ἡ ἔνοχη σιωπὴ τοῦ Ὄρους τοῦ Ἁγίου καὶ ἡ ἀμνηστία ποὺ ὁ ὀρθόδοξος λαὸς χαρίζει χωρὶς ἀντάλλαγμα στοὺς κρατοῦντες; Ὄχι, ὄχι. Εἶναι τὸ ἰκρίωμα ποὺ ἔστησαν οἱ ἄθεοι Συριζαῖοι καὶ τὰ καρφιὰ ποὺ ἔφτιαξαν στὰ καμίνια, στὰ γυφτάδικα τῶν ἀπίστων καὶ ἀκολάστων κρατούντων. Καὶ ποιόν κρεμᾶνε; Κρεμᾶνε τὴν Ἑλλάδα, κρεμᾶνε τὴν μάννα ποὺ τοὺς γαλούχησε μὲ ρωμιοσύνη καὶ χριστιανοσύνη.

Ἦρθε ἡ καταραμένη ὥρα νὰ ἀκούσουμε ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν μάννα μας τὸ «τετέλεσται». Τελείωσαν τὰ πάντα σ᾽ αὐτὴν τὴν χώρα. Ἡ Ἑλλάδα χωρὶς Χριστό, εἶναι ἕνα κουφάρι πεταμένο στὴν ἄβυσσο. Διαδραματίζονται φοβερὰ πράγματα καὶ δὲν βλέπεις κανενὸς Ἕλληνα κληρικοῦ καὶ λαϊκοῦ τὸ μάτι νὰ δακρύζη. Χάνουμε τὰ πάντα καὶ χάσκουμε σὰν νὰ μὴ συμβαίνη τίποτε. Χριστιανέ, σήκω ἀπάνω. Παπᾶ, κάνε τὸ ράσο σου φλάμπουρο καὶ σύ, μοναχέ, τὸ τριβώνιό σου σημαία. Ἀναστέναξε καὶ ἐκ βαθέων κράξε: «Ὄχι δοσίματα στοὺς ἀθέους. Ὄχι ἄρνηση τοῦ Δημιουργοῦ.» Γιατί δὲν ἀκοῦμε τίποτα; Πραγματικὰ πλαστικοποιηθήκαμε; Γιατί κωφεύουμε; Γιατί δὲν πήραμε τοὺς δρόμους καὶ τὶς ραχοκοκκαλιὲς τῶν βουνῶν νὰ φωνάξουμε: «Ὄχι Ἑλλάδα κρεμασμένη.
Κατσιποδιάρηδες, κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὴν μάννα»; Ἀπνευστὶ νὰ χρεωκοπήσουμε; Φυσῆξτε, φωνάξτε: «Τὴν Ἑλλάδα τὴν θέλουμε ὅπως μᾶς τὴν παρέδωσαν οἱ πρόγονοί μας». Ποιός θὰ γυρίση πίσω τὸ κεφάλι νὰ φωνάξη «Ἑλλάδα μου γλυκειά, ποιός σοῦ διέρρηξε τὸν χιτῶνα;» καὶ δὲν θὰ ἀκούση «Οἱ ἄπιστοι Συριζαῖοι»;

Τί μουγγάδα εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν Ἑλλάδα; Γιὰ τὴν οἰκονομικὴ κρίση πόσα ἀναπηδήματα κάνουμε, πόσες διαμαρτυρίες. Γιὰ τὴν πνευματικὴ καὶ ἐθνικὴ κρίση οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ οὐδὲ λόγοι. Δὲν ἀκούγονται φωνές. Φωνάξτε προτοῦ κεκράξονται οἱ λίθοι. Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ὀρθόδοξη. Εἶναι ὁ μεγάλος ἥλιος ποὺ ὅλος ὁ κόσμος περιμένει τὸ φῶς του καὶ τὴν θαλπωρή του. Ἔχεις τὴν δύναμη, Ἐκκλησία. Ἔχεις τὴν δύναμη, ἑλληνικὲ λαέ, σὲ μιὰ νύχτα νὰ ρίξης τὰ κῶλα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ. Αὐτῆς τῆς συμφορᾶς ποὺ τὶς μέρες αὐτὲς κάνει τὴν ἐμφάνισή της. Δὲν βαστιέται, δὲν κρατιέται. Ἅμα πέση κάτω ἡ δρῦς, ὅλοι θὰ ξυλεύσουμε. Βοηθῆστε την νὰ μὴ πέση. Κρατῆστε την ὄρθια. Βδελυχθῆτε τοὺς ἀνέμους τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Δεῖξτε τὴν ἀνδρειοσύνη ποὺ κληρονομήσατε ἀπὸ τοὺς πατέρες σας. Ράγισαν τὰ πάντα καὶ ὅλοι οἱ σωφρονοῦντες λένε: «Ἢ Θεὸς πάσχει ἢ τὸ πᾶν ἀπώλετο».

Δεσποτάδες, ἂν καὶ σ᾽ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιο δὲν κρεμάσετε τὰ στολίδια σας καὶ δὲν τοὺς δώσετε τὴν χαριστικὴ βολή, τότε πράγματι θά ᾽ρθη μέρα ποὺ θὰ κλαύσετε καὶ θὰ θρηνήσετε, ἀλλὰ ποιόν; Ἔχετε τὴν δύναμη νὰ πῆτε: «Μάννα, μὴ κλαῖς· ὁ γιός σου δὲν ἀπέθανε, ἀλλὰ καθεύδει»; Ἔχετε τὴν δύναμη νὰ ποτίσετε τοὺς κρατοῦντες μὲ ὄξος καὶ χολή; Ἂν δὲν τὴν ἔχετε, μεριάστε. Δὲν γνωρίζω ἐὰν βρεθῆ ἄνθρωπος νὰ χτυπήση νεκροκάμπανο. Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ πετάξετε καταγῆς στέμματα καὶ σκῆπτρα. Καβαλικέψτε ὀνάριο καὶ εἰσέλθετε στὶς πόλεις καὶ στὰ χωριὰ καὶ κόψτε τὰ χέρια τῶν σταυρωτῶν. Δὲν εἶναι δύσκολο. Βάψτε τὴν γῆ μὲ αἷμα, γιὰ νὰ ἀνεμίση τοῦ σταυροῦ ἡ δύναμη. Ἐσχάτη ὥρα ἐστί.

Μέσα σ᾽ αὐτὸν τὸν κυκλῶνα καὶ τὴν ἀνεμοθύελλα, «μεγίστη» Μονὴ διανέμει κούφια καρύδια: συγγραφικὸ ἔργο ἑνὸς μοναχοῦ. Σκουνταμοὶ καὶ τύφλες μᾶς βρήκανε. Αὐτὸ ἂς τὸ ἔκανε ἡ Μονὴ ποὺ τὸν γαλούχησε, ἡ Μονὴ ποὺ τὸν ἔκανε μοναχὸ καὶ ὄχι ἐσύ, κυρα-Παναγιώτα μου. Ὁ λαὸς δὲν θὰ ἀναθαρρύνη μὲ συγγραφικὰ ἔργα, ἀλλὰ μὲ τὴν παρουσίαση ἀσκητικῶν ἀγώνων καὶ καμάτων. Βγάλτε μιὰ φωτογραφία τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κελλιοῦ τοῦ παπα-Διονύση καὶ τοῦ παπα-Εὐδόκιμου καὶ τοῦ πολυθρύλητου αὐτοῦ μοναχοῦ καὶ βάλτε τις μπροστὰ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, νὰ ἐπιλέξουν τὸν ἀσκητή, τῆς πίστεως τὸν ὑπερασπιστὴ καὶ τὸν πνευματικὸ ἀγωνιστή.

Μέσα σ᾽ ἕνα κελλὶ ποὺ παρουσιάζεται σὰν ἕνα πλούσιο κοινόβιο σὲ σμικρογραφία, μυρίζουν ἀσκητικοὶ ἀγῶνες, στερήσεις καὶ θλίψεις καὶ δοκιμασίες; Δίνει τὸ κελλὶ αὐτὸ μαρτυρία Χριστοῦ; μαρτυρία φλογισμένης καρδιᾶς; Τὰ βιβλία αὐτὰ θὰ βοηθήσουν αὐτὴν τὴν ὥρα στὸν χαμὸ τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος; Ἀεροσυνοδοὶ γίνατε. Τίποτα δὲν μπορεῖτε νὰ στηρίξετε. Μέσα σ᾽ αὐτὸν τὸν χαλασμό, σὲ τί μπορεῖ νὰ βοηθήση ἡ ἐπίδειξη γνώσεων; Μὰ αὐτὰ τὰ βρίσκουμε καὶ στὸν κόσμο. Γι᾽ αὐτὰ θὰ ἐρευνοῦμε τὴν ἔρημο καὶ αὐτοὺς τοὺς καρποὺς θὰ παρουσιάζουμε στὸν ταλαιπωρημένο κόσμο; Αὐτὰ μᾶλλον βοηθᾶνε στὸ ναυάγιο ποὺ μᾶς βρῆκε μέσα στῶν Συριζαίων τὴν φουρτούνα. «Μεγίστη», ρήμαξες μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα κι ἔγινες ἐλαχίστη. Ἂν σὲ θαυμάζη γιὰ τέτοιες ἐπιδείξεις νοῦς ὑγιής, πετάξτε τα ὅλα στὴν θάλασσα. Στὸ καφάσι μέσα δὲν ἔμεινε κανένας καρπὸς γερός. Σαπίλα ἀναδίδει καὶ σκνίπες γεμίζουν τὰ μάτια μας. Αὐτὴ ἡ παρουσίαση ἦταν πραγματικὰ ἡ τούρτα μὲ τὸ κερασάκι. Φάτε την, οἱ τὰ ἀνάκλιντρα ἀγαπῶντες.

Κύριε, ἐλέησον!

ΚΑΘΕΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ


ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕ Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΣΤΕΙ ΣΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ 27ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ.


ΜΕ ΤΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ, ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ.

ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΙ ΣΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΕΝΕΡΓΑ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ.


ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΤΗΝ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ.


ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΒΕΒΑΙΑ: -ΚΑΛΑ ΡΕ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ! ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ; ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ;

ΟΧΙ! ΣΕ ΜΕΝΑ ΚΑΜΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΑΚΟ.

ΑΥΤΟ, ΟΜΩΣ, ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΕΞΕΛΕΞΕ ΗΔΗ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΜΠΟΥΤΑΡΗ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΕΙ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ ΘΗΤΕΙΑ ΑΝ ΤΟ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙ.

ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ, ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ, ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΜΟΥ ΕΠΕΙΔΗ Η ΑΝΤΙΔΕΞΙΑ ΥΣΤΕΡΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΕ, ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΠΟΥΤΑΡΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΜΙΝΗ ΣΤΗ ΔΗΜΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.


ΑΦΗΝΩ ΟΤΙ Η ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΦΑΝΩΝ ΚΑΙ ΛΑΜΠΑΔΩΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ -ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΟΝΕΣ- ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΝ ΣΑΝ ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟ ΤΟΝ ΑΘΕΟ, ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟ ΚΑΙ ΕΘΝΟΜΕΙΟΔΟΤΗ ΤΣΙΠΡΑ.