Wednesday, August 16, 2017

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΣΧΙΣΜΑ


ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΣΧΙΣΜΑ

Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις
Α΄

Του Πρωτοπρεσβύτερου Θεόδωρου Ζήση
=====

Μερικά πρόσωπα τά ὁποῖα διαπνέονται ἀπό τήν ἐν Κυρίῳ ἀγάπη πρός ὅσους ἐν τῷ κόσμῳ κληρικούς ἔχουμε παύσει τήν μνημόνευση τῶν οἰκείων ἐπισκόπων, ἀλλά καί ἀπό τόν γενικότερο σεβασμό πρός τούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἰδιαίτερα, μάλιστα, ὅσα πρόσωπα δέν γνώρισαν καλά τόν γράφοντα καί δέν τόν ἔχουν ζήσει, ὥστε νά ἑρμηνεύουν σωστά τήν τελευταία ἐνέργειά του τῆς διακοπῆς τοῦ λειτουργικοῦ μνημοσύνου τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου, ἀνησυχοῦν ἀπό σκοπίμως διαδιδόμενες φῆμες ἤ καί ἀπό ἰδικές των ἐσφαλμένες ἐκτιμήσεις, ὅτι ὁ π. Θεόδωρος θά κάνει σχίσμα. Συνδυάζουν μάλιστα πρός τήν κατεύθυνση αὐτή καί τά ὅσα λέγουν ἤ πράττουν ἄλλα πρόσωπα μέ τά ὁποῖα συνεργάσθηκε ἤ συνεργάζεται ὁ π. Θεόδωρος, χωρίς ὅμως πράγματι νά συμφωνεῖ ἤ νά συμπράττει σέ ὅλα μαζί τους, καί ἐξ αὐτοῦ βγάζουν λάθος συμπεράσματα.

1. Τί προκύπτει ἀπό τόν 15ο Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας

Γιά νά διασκεδασθοῦν λοιπόν αὐτές οἱ ἀνησυχίες καί νά ἠσυχάσουν κάποιων οἱ λογισμοί, τῶν καλοπροαιρέτων βέβαια, δίνονται οἱ ἑξῆς ἐξηγήσεις: Ἡ διακοπή μνημοσύνου τοῦ αἱρετικοῦ ἤ αἱρετίζοντος ἐπισκόπου συνιστᾶται ἀπό τόν 15ο Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου (861) τοῦ Μ. Φωτίου, ὅταν ὁ ἐπίσκοπος δημοσίως κηρύσσει «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», δηλαδή φανερά, ἀπροκάλυπτα, κάποια αἵρεση, καταδικασμένη ἀπό Συνόδους ἤ Ἁγίους Πατέρες[1]. Ἀπό τόν κανόνα προκύπτουν τά ἑξῆς:

(α) Ἡ διακοπή μνημοσύνου ἀφορᾷ τόν οἰκεῖο ἐπίσκοπο καἴ ὄχι ὅλους τούς ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας. Ἕκαστος κληρικός διακόπτει τό μνημόσυνο τοῦ δικοῦ του ἐπισκόπου.

(β) Οὔτε συνιστᾶται οὔτε ἐπιβάλλεται ἡ διακοπή μνημοσύνου νά εἶναι συντεταγμένη, νά γίνει δηλαδή ἀπό πολλούς, νά μήν εἶναι μεμονωμένη. Μπορεῖ καί ἕνας πρεσβύτερος νά προχωρήσει σέ διακοπή μνημοσύνου.

(γ) Ὁ ἐπίσκοπος, τοῦ ὁποίου τό μνημόσυνο διακόπτεται, πρέπει ὄχι ἁπλῶς νά αἱρετίζει, ἀλλά καί νά κηρύσσει δημόσια τήν αἵρεση.

(δ) Τήν διακοπή αὐτή τοῦ μνημοσύνου ὁ κανών τήν χαρακτηρίζει ὡς ἀποτείχιση· «τῆς πρός τόν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἑαυτούς ἀποτειχίζοντες». Δέν εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ἡ ἀποτείχιση καί ἄλλο ἡ διακοπή μνημοσύνου. Δέν ὑπάρχει ἄλλη ἀποτείχιση ἀπό τήν διακοπή μνημοσύνου, ὥστε νά νομίζουν μερικοί ὅτι ἀποτειχίζονται, χωρίς νά προβοῦν σέ διακοπή μνημοσύνου.

(ε) Ἡ ἀποτείχιση αὐτή δέν προκαλεῖ σχίσμα, διότι δέν ἀποτειχίζεται κανείς ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἀπό τήν αἵρεση[2] · δέν ἀποτειχίζεται ἀπό ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο, ἀλλά ἀπό δῆθεν ἐπίσκοπο, ἀπό «τόν καλούμενον ἐπίσκοπον ἑαυτούς ἀποτειχίζοντες», τόν ὁποῖο στή συνέχεια ὁ κανών ἀποκαλεῖ «ψευδεπίσκοπο» καί «ψευδοδιδάσκαλο». 

(στ) Οἱ διακόπτοντες τό μνημόσυνο τοῦ αἱρετίζοντος ἐπισκόπου δέν διαπράττουν κανονικό παράπτωμα· γι΄ αὐτό καί δέν ὑπόκεινται σέ κανονική δίκη καί ἐπιτίμηση, δηλαδή δέν πρέπει νά παραπέμπονται σέ ἐπισκοπικά ἤ συνοδικά δικαστήρια.

(ζ) Καί ὄχι μόνον δέν πρέπει νά παραπέμπονται σέ δικαστήρια καί νά τιμωροῦνται, ἀλλά ἀντίθετα πρέπει νά τιμῶνται, διότι προφυλάσσουν τήν Ἐκκλησία ἀπό σχίσματα καί διαιρέσεις, δέν προκαλοῦν σχίσμα. Τά σχίσματα τά προκαλοῦν οἱ αἱρετίζοντες ἐπίσκοποι.

(η) Δέν εἶναι ἀπαραίτητο ὁ αἱρετίζων ἐπίσκοπος νά ἔχει καταδικασθῆ ἀπό Σύνοδο, ὥστε μετά τήν συνοδική καταδίκη του νά γίνει ἡ διακοπή μνημοσύνου. Αὐτό ἐπιτρέπεται νά γίνει καί πρό τῆς συνοδικῆς καταδίκης «πρό συνοδικῆς διαγνώσεως». Ὁ κανόνας εἶναι σαφής καί μόνον ἀγράμματοι καί ἀδιάβαστοι δυσκολεύονται νά τόν κατανοήσουν ἤ κάποιοι τόν παρερμηνεύουν, γιά νά μήν ὑποστοῦν ὅσα ὑπαγορεύει: «Οἱ τοιοῦτοι (οἱ διακόπτοντες τήν μνημόνευση) οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται, πρό συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτούς τῆς πρός τόν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλά καί τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς Ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γάρ Ἐπισκόπων, ἀλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καί οὐ σχίσματι τήν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλά σχισμάτων καί μερισμῶν τήν Ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ρύσασθαι».

(θ) Εἶναι παραλογισμός λογικός, θεολογικός, ἐκκλησιολογικός, νομικός, τό νά δεχθεῖ κανείς ὅτι ἡ διακοπή μνημοσύνου προκαλεῖ σχίσμα. Εἶναι δυνατόν ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία μέ κανόνα ἐπίσημης καί περιφανοῦς συνόδου, στήν ὁποία μάλιστα προήδρευε ὁ Μέγας Φώτιος, μεγαλειώδης διδάσκαλος, θεολόγος, κανονολόγος, νομικός, φιλόσοφος, καί πλεῖστοι ἄλλοι ἐπίσκοποι, νά συνιστοῦν τήν τέλεση σχίσματος καί μάλιστα ὄχι μόνον ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ἐναντίον τῶν ἰδίων ὡς ἐπισκόπων; Ἡ Ἐκκλησία μέ τίς συνόδους προσπαθεῖ νά κρατήσει τά μέλη της μέσα στά ὅριά της, προφυλάσσοντάς τα ἀπό τίς αἱρέσεις καί τά σχίσματα. Εἶναι δυνατόν νά τούς λέγει «διακόψτε τό μνημόσυνο τοῦ ἐπισκόπου καί βγῆτε ἐκτός Ἐκκλησίας»;

(ι ) Ὁ διακόπτων τό μνημόσυνο ἐφαρμόζει τήν κανονική σύσταση τήν ὥρα πού τελεῖ τήν Θεία Εὐχαριστία, τήν ὥρα πού λειτουργεῖ· αὐτό σημαίνει πώς ὁ κανών ἐπιτρέπει τήν τέλεση τῆς Λειτουργίας, χωρίς νά μνημονεύεται ὁ ἐπίσκοπος· δέν ὁρίζει, ὅτι ὁ διακόπτων τό μνημόσυνο πρέπει νά νά παύσει νά λειτουργεῖ, διότι δῆθεν ἡ Λειτουργία τελεῖται «εἰς τό ὄνομα τοῦ ἐπισκόπου», καί ὅπου δέν μνημονεύεται ὁ ἐπίσκοπος τά μυστήρια εἶναι ἄκυρα, κατά τήν πρωτοφανῆ καί πεπλανημένη γνώμη τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου Ζηζιούλα, ὑπέρ τῆς ὁποίας δέν ὑπάρχει καμμία ἁγιογραφική καί πατερική μαρτυρία, παρά μόνον ὁ αἱρετικός ἐπισκοποκεντρισμός, καί ἡ παπίζουσα δεσποτοκρατία. Θά συνιστοῦσαν ποτέ νά γίνονται ἄκυρα μυστήρια ὁ Μ. Φώτιος καί οἱ λοιποί θεοφόροι Πατέρες τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, πού συνιστοῦν τήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου; Τά μυστήρια ὅλα καί ἡ Θεία Λειτουργία τελοῦνται εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος ἤ εἰς τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι εἰς τό ὄνομα τοῦ ἐπισκόπου. Δέν χρειάζεται νά ἐπεκταθοῦμε περισσότερο γιά αὐτονόητα πράγματα.

Μνημονεύουμε ἁπλῶς ἐνδεικτικά αὐτό πού λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στούς Κορινθίους, πού εἶχαν διαιρεθεῖ σέ ὁμάδες ὀπαδῶν ἐπί κεφαλῆς τῶν ὁποίων ἔβαζαν κάποιους ἀποστόλους-διδασκάλους καί ὄχι τόν Χριστό. Διαμαρτύρεται ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγοντας ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀρχηγός τῆς σωτηρίας πού ἐσταυρώθη ὑπέρ ἡμῶν, καί εἰς τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ τελοῦνται τά Μυστήρια. «Μεμέρισται ὁ Χριστός; Μή Παῦλος ἐσταυρώθη ὑπέρ ὑμῶν; Ἤ εἰς τό ὄνομα Παύλου ἐβαπτίσθητε; Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ, ὅτι οὐδένα ὑμῶν ἐβάπτισα»[3]. Ἄν λοιπόν ὁ οὐρανοβάμων καί θεόπτης Παῦλος ἀρνεῖται ὅτι τελεῖ εἰς τό ὄνομά του τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος , πόσο ἐγωισμό καί παπική ὑπερηφάνεια κρύπτει ἡ ζηζιούλεια γνώμη ὅτι ἡ Θεία Εὐχαριστία τελεῖται «εἰς τό ὄνομα τοῦ ἐπισκόπου»; Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἀποστέλλων τούς μαθητάς εἰς τό κήρυγμα τούς ἔδωσε ἐντολή νά βαπτίζουν εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος: «Πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα υά ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»[4]. Συνιστώντας δέ καί ἱδρύοντας τό Μηστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας κατά τήν τέλεση τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου δέν εἶπε ὅτι αὐτό θά τό τελεῖτε στό ὄνομά σας, ἀλλά γιά νά θυμᾶσθε ἐμένα· «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν»[5]. 

Ἡ Θεία Λειτουργία καί οἱ ἄλλες ἀκολουθίες ἀρχίζουν μέ τριαδολογική ἐπίκληση «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» καί «Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» ἤ «Εὐλογητός ὁ Θεός ἡμῶν πάντοτε ...». Δέν ἀρχίζουμε μέ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ ἐπισκόπου. Ἄς κάνουν τόν κόπο οἱ ἀδιάφοροι καί ἀδιάβαστοι ἐπίσκοποι, μερικοί τῶν ὁποίων οὔτε τίς ὁμιλίες πού τούς γράφουν ἄλλοι μποροῦν νά ἀναγνώσουν, καί νά δοῦν σέ κάποιο λεξικό τῆς Κ. Διαθήκης (Concordantia) στή λέξη «ὄνομα», γιά νά δοῦν τό ὄνομά ποίου ἐπεκαλοῦντο οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, γιά νά ἐπιτελέσουν θαύματα; Τό ὄνομα κάποιου ἐξ αὐτῶν ἤ ὅλα ἐγίνοντο «ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ», «ὀνομάζοντες τό ὄνομα Χριστοῦ», σέ ἀμέτρητα γεγονότα καί περιστάσεις. Μνημόνευση τοῦ Ἐπισκόπου γίνεται γιά ἄλλους λόγους καί ὄχι γιατί ἀποτελεῖ οὐσιῶδες στοιχεῖο τοῦ Μυστηρίου, χωρίς τό ὁποῖο τό μυστήριο εἶναι δῆθεν ἄκυρο. Σέ ποιά Ὀρθόδοξη Δογματική διδάσκεται αὐτή ἡ κακόδοξη διδασκαλία; Ὁ ἐπίσκοπος μνημονεύεται, κυρίως γιά νά φανεῖ, ὅτι ὁ μνημονεύων καί ὁ μνημονευόμενος ἔχουν τήν ἴδια πίστη, ὅτι εἶναι ἀμφότεροι ὀρθόδοξοι, ὅτι ὁ μνημονευόμενος ἔχει τήν ἴδια πίστη μέ τόν μνημονεύοντα, εἶναι ταυτογνωμονοῦντες καί ταυτοπιστεύοντες. Δέν παραγνωρίζουμε τήν σημαντική, τήν σπουδαία, τήν πρωτεύουσα θέση πού ἔχει ὁ ἐπίσκοπος στήν Ἐκκλησία, σύμφωνα καί μέ ὅσα λέγει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας. Ἀλλά ὅλα αὐτά ἰσχύουν, ὅταν πρόκειται περί ὀρθοδόξου ἐπισκόπου καί ὄχι περί ψευδεπισκόπου.

Ἑπομένως ὁ διακόπτων τό μνημόσυνο συνεχίζει νά λειτουργεῖ καί δέν ὑπόκειται «εἰς κανονικήν κατάγνωσιν», σύμφωνα μέ τόν κανόνα, ἄν δέ τοῦ ἐπιβληθεῖ ὁποιαδήποτε ποινή ἀργίας ἤ καθαιρέσεως ἀπό τά ἁρμόδια «ἐκκλησιαστικά» δικαστήρια, αὐτή ὡς ἀντικανονική εἶναι ἄκυρη καί μή ἐφαρμόσιμη. Ἀλλοίμονο, ἄν οἱ διωκόμενοι καί καθαιρούμενοι ἀπό αἱρετικές συνόδους Ἅγιοι Πατέρες πειθαρχοῦσαν καί ὑπήκουαν στίς ἀποφάσεις τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων. Θά εἶχε καταλυθεῖ ἡ Ὀρθοδοξία.

(Συνεχίζεται)

ΟΡΘΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ



ΟΡΘΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Θρησκευτικά”:

“Ο Αρχιεπίσκοπος μιλώντας για την σημερινή εορτή τόνισε πως «αν είχαμε την δυνατότητα να κοιτάξουμε όχι μόνο μέσα στην πατρίδα μας αλλά και σε όλο τον κόσμο θα βλέπαμε τους Έλληνες να ανηφορίζουν σε μονοπάτια σε κορυφές βουνών, σε παρεκκλήσια, σε μεγάλες ενορίες και προσκυνήματα για να τιμήσουν την Παναγία. Η εικόνα αυτή είναι ο μεγαλύτερος μάρτυρας ότι αυτός ο λαός υπήρξε και θα είναι πάντοτε Ορθόδοξος».

Πολύ ορθές οι παρατηρήσεις του Μακαριώτατου. Οι ρίζες της Ορθοδοξίας είναι βαθιά απλωμένες στην ψυχή των Ελλήνων, ώστε κανένας πολιτικός ή θρησκευτικός ηγέτης δεν θα μπορέσει ποτέ να τις ξεριζώσει.

Αυτή η αλήθεια, όμως, πρέπει να προβληματίσει πρώτιστα τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, επειδή συνεργάζεται υπογείως με τους δεδηλωμένους άθεους της κυβέρνησης που στοχεύουν να απο-ορθοδοξοποιήσουν το μάθημα των Θρησκευτικών. Επιδιώκουν να μεταβάλουν την ορθόδοξη κατήχηση των παιδιών μας σε οικουμενιστικό, συγκρητιστικό και θρησκειολογικό μάθημα με συνεργάτες τον προσφυώς αποκληθέντα “κακό δαίμονα του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών” -κ. Σταύρο Γιαγκάζογλου-, τους ΚΑΙΡΟΣκόπους και τους άθεους του ΣΥΡΙΖΑ

Τίποτε, όμως, δεν θα καταφέρουν. Ούτε ο συνωμότης και παράσπονδος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ούτε οι αρνησίχριστοι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν. Η Ορθοδοξία θα παραμείνει αλώβητη στην ψυχή του Έλληνα, όσα χτυπήματα και αν καταφέρουν σε βάρος του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Ακούσαμε με πολλή χαρά πολλούς ιεράρχες μας να στηλιτεύουν τους εθνομηδενιστές και τους άθεους του ΣΥΡΙΖΑ για τις απαράδεκτες δηλώσεις Βούτση. 

Ας διερωτηθούμε όμως! Τι καλύτερο περίμεναν να ακούσουν από αυτούς που ζουν αστεφάνωτοι με τη μάνα των παιδιών τους και που έχουν τα παιδάκια τους αβάπτιστα λες και είναι Τουρκάκια τα καυμένα; 

Επομένως ας μη προσποιούμαστε ότι κατελήφθημεν εξαπίνης εξαιτίας των δηλώσεων Βούτση. Ας είχαμε το μυαλό μας, αφού ξέραμε με ποιούς είχαμε να κάνουμε, όταν τους κάναμε κυβέρνηση δύο φορές με την τιμία ψήφο μας και με την τιμία αποχή μας. 

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΣΧΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ


ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΣΧΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη, Θεολόγου
=====

1.) Πώς είναι δυνατόν ο Μακαριώτατος Κύπρου να παρέχει Εκκλησιαστικές συμβουλές στον Πατριάρχη Ρωσσίας;

2.) Πώς είναι δυνατόν ο Κύπρου να παρέχει
Αστρονομικές συμβουλές στον Μοσχοβίτη 
Προκαθήμενο; 

3.) Ο Μόσχας περίμενε εναγώνια (!) τον Αρχιεπίσκοπο μας, για να μεταβεί από την Κύπρο στη Μόσχα, για να τον ενημερώσει ο δεύτερος περί του Παλαιού Ημερολογίου και περί της Αστρονομικής διαφοράς;

4.) Γιατί ο Κύπρου υποτιμά την νοημοσύνη των ομοτίμων συνεπισκόπων του;

5.) Ποιος είπε του Μακαριώτατου Κύπρου ότι οι Ρώσσοι επιθυμούν Ημερολογιακή μεταβολή; 

6.) Γιατί αναμειγνύεται στα εσωτερικά Εκκλησιαστικά πράγματα της Ρωσσίας; Τούτο δεν είναι αντιΚανονική εισπήδηση του Αρχιεπισκόπου στα εκκλησιαστικά ζητήματα της Εκκλησίας της Ρωσσίας;

7.) Γιατί θέλει να ενσπείρει αιρετίζοντα φρονήματα;

8.) Αντιλαμβάνεται ότι οι ανοίκειες εκκλησιαστικές εισπηδήσεις του στα εσωτερικά άλλων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών διασύρουν την Εκκλησία της Κύπρου;

9.) Ερωτήθηκε, μήπως, υπό του αγίου Μόσχας ή μήπως ο Μακαριώτατος μίλησε από δική του πρωτοβουλία;

10.) Αν μίλησε με δική του πρωτοβουλία, για ποιο
λόγο έθεσε τέτοιο ζήτημα στον Πατριάρχη Μόσχας; 

11.) Για να ενσπείρει θεωρητικά και κατ’ επέκταση, να δημιουργήσει σε πρακτικό επίπεδο, ένα μείζον Εκκλησιαστικό Ημερολογιακό Ζήτημα, στην αχανή Μεγάλη Ρωσσία, με απροσμέτρητες κυρίως εμφύλιες συνέπειες όπως λ.χ. πολεμικές διαμάχες και συγκρούσεις;

12.) Ο Μακαριώτατος Κύπρου εξέφραζε αυθόρμητες σκέψεις ή μήπως ήταν βαλτός από το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Προσωπικά εικάζω το δεύτερο.

13.) Ο Μακαριώτατος, γνωρίζει την ευαισθησία των Σλάβων για το Παλαιό Ημερολόγιο;

14.) Και αν δεν γνωρίζει, γιατί δεν ρώτησε τον Πανιερώτατο Ταμασού, που σπούδασε στη Ρωσσία να τον ενημερώσει; 

15.) Γιατί άραγε παρεμβαίνει σε εκκλησιαστικά (ανύπαρκτα) ζητήματα Αυτοκεφάλων Εκκλησιών;

16.) Μήπως για να τους δημιουργήσει από το μηδέν Εκκλησιαστικά προβλήματα;

17.) Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν θεραπεύουν στις Αυτοκεφάλες Εκκλησίες μας, ΑΠΟΛΥΤΑ, το Ημερολογιακό Ζήτημα, που μας επέβαλε ο Αρχιμασσώνος Οικουμενικός Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης;

18.) Γιατί ο Μακαριώτατος, επιθυμεί την εκκλησιαστική διάσπαση και τον εκκλησιαστικό διχασμό των Ρώσσων σε Νεοημερολογίτικες και Παλαιοημερολογίτικες Παρατάξεις;

19.) Ο Κύπρου γιατί παραθεωρεί και παραγνωρίζει τις θλιβερές συνέπειες του Λειτουργικού Σχίσματος, με εκείνα τα τραγικά γεγονότα της βιαίας και πραξικοπηματικής μεταβολής (1923) του Παλαιού στο Νέο Ημερολόγιο στην Ελλάδα και στην Κύπρο;

20.) Ποια είναι τα βαθύτερα κίνητρα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, ώστε να επιθυμεί(;) ένα εμφύλιο ίσως και ένα νέο πανΣλαβικό διχασμό από ένα Σλαβικό Ημερολογιακό Ζήτημα;

ΠΗΓΗ: 

Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», apologitikaa.blogspot.com/2017/08/blog-post_12.html

ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΤΥΠΟΥΝ, ΝΑ ΤΟΥΣ “ΕΚΔΙΚΕΙΣΤΕ” ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ ΣΑΣ


ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΤΥΠΟΥΝ, ΝΑ ΤΟΥΣ “ΕΚΔΙΚΕΙΣΤΕ” ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ ΣΑΣ

Του Οσίου Θεοφάνη του Έγκλειστου
=====

Τα βάσανα σας είναι πολλά.
Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας
αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές.
Αλλά μην απελπίζεστε.
Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση
του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε
από τα πάθη και τις αδυναμίες σας.
Παραδώστε λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του
με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.
Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε.
Μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο.
Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και
μέσα σας το εργο της πρόνοιας του Κυρίου που,
αποβλέποντας στη σωτηρία σας,
πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία.
Όπως η πλύστρα τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει τα ρούχα
μέσα στη σκάφη, για να τα λευκάνει, έτσι και ο Θεός
τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει εσάς, για να λευκάνει
την ψυχή σας και να την ετοιμάσει για την ουράνια βασιλεία Του,
όπου κανένας ακάθαρτος δεν θα μπει.
Αύτη είναι η αλήθεια.
Προσευχηθείτε να σας φωτίσει το νου ο Κύριος,
για να την αντιληφθείτε.
Τότε με χαρά θα δέχεστε καθετί το δυσάρεστο σαν φάρμακο
που σας δίνει ο επουράνιος Γιατρός.
Τότε θα θεωρείτε όσους σας βλάπτουν
ως ευεργετικά όργανα Εκείνου.
Και πίσω τους θα βλέπετε πάντα το χέρι
του μεγάλου Ευεργέτη σας.
Για όλα να λέτε: «Δόξα σοι, Κύριε!».
Να το λέτε, αλλά και να το αισθάνεστε.
Σας συμβουλεύω να εφαρμόσετε τους παρακάτω κανόνες:
-Κάθε στιγμή να περιμένετε κάποια δοκιμασία.
Και όταν έρχεται, να την υποδέχεστε
σαν ευπρόσδεκτο επισκέπτη.
-Όταν συμβαίνει κάτι αντίθετο στο θέλημα σας, κάτι που
σας προκαλεί πίκρα και ταραχή, να συγκεντρώνετε γρήγορα
την προσοχή σας στην καρδιά και ν’ αγωνίζεστε μ’ όλη σας
τη δύναμη, με βία και προσευχή, ώστε να μη γεννηθεί
οποιοδήποτε δυσάρεστο και εμπαθές αίσθημα μέσα σας.
Αν δεν επιτρέψετε τη γέννηση τέτοιου αισθήματος,
τότε όλα τελειώνουν καλά, γιατί κάθε κακή αντίδραση ή ενέργεια,
με λόγια ή με έργα, είναι συνέπεια και
επακόλουθο αυτού του αισθήματος.
Αν πάλι, γεννηθεί στην καρδιά σας ένα ασθενικό εμπαθές αίσθημα,
τότε τουλάχιστον ας αποφασίσετε σταθερά
να μην πείτε και να μην κάνετε τίποτα,
ώσπου να φύγει αυτό το αίσθημα.
Αν τέλος, είναι αδύνατο να μη μιλήσετε ή
να μην ενεργήσετε με κάποιον τρόπο, τότε υπακούστε
όχι στα αισθήματα σας, αλλά στον θείο νόμο.
Φερθείτε με πραότητα, ηρεμία και φόβο Θεού.
-Μην περιμένετε και μην επιδιώκετε
να σταματήσουν οι δοκιμασίες.
Απεναντίας, προετοιμάστε τον εαυτό σας
να τις σηκώνει ως το θάνατο.
Μην το ξεχνάτε αυτό! Είναι πολύ σημαντικό.
Αν δεν τοποθετηθείτε έτσι απέναντι στις δοκιμασίες,
η υπομονή δεν θα στερεωθεί στην καρδιά σας.
-Εκείνους που σας χτυπούν, να τους «εκδικείστε»
με την αγάπη σας και την αμνησικακία σας.
Με τα λόγια σας, με τη συμπεριφορά σας, ακόμα και
με το βλέμμα σας να τους δείχνετε ότι, παρ’ όλα
όσα σας κάνουν, εξακολουθείτε να τους αγαπάτε.
Και βέβαια, ποτέ μην τους θυμίσετε πόσο σας αδίκησαν.


Πατερική Παράδοσις

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ 172


ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

172


Ανθολογία κειμένων κ. Ραφαήλ Χαραλάμπους
=====

Αν δε θέλεις όλα, δώσε τα περισσότερα. Κι αν μήτε αυτό, δείξε την ευσέβειά σου με όσα σου περισσεύουν.

Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου

*****

Αυτός ο κόσμος είναι πεδίο μάχης στο οποίο συνέχεια δίδεται ο αγώνας για τον Χριστό και ενάντια στο Χριστό. Εκείνοι που είναι από τον Θεό παλεύουν για τον Χριστό και νικούν εκείνους που είναι ενάντια στον Χριστό, τους νικούν με τον Χριστό-Θεό που είναι μέσα τους. Αυτός είναι στους ανθρώπινους κόσμους μας ο μόνος Νικητής της αμαρτίας, του θανάτου και του διαβόλου.

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

*****

Την ενάρετη ζωή την πραγματοποιούν όσοι άνθρωποι είναι ευσεβείς κι έχουν νου που αγαπά το Θεό. Γιατί ο νους των πολλών είναι κοσμικός και μεταβάλλεται, κάνει σκέψεις άλλοτε καλές, άλλοτε κακές. Μεταβάλλεται στη φύση και γίνεται υλικότερος.

Μεγάλου Αντωνίου

*****

Οι άνθρωποι μισούν τη φτώχεια, ο δε Θεός την υπερήφανη ψυχή. Στους ανθρώπους είναι τίμιος ο πλούτος, στον Θεό δε, η ταπεινωμένη και συντετριμμένη ψυχή. Οι εντολές του Θεού είναι τιμιώτερες απ’ όλους τους θησαυρούς του κόσμου, διότι όποιος τις φυλάττει, βρίσκει το Θεό!

Αγίου Ισαάκ του Σύρου

Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΕΡΕ Η ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΙΒ΄


Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΕΡΕ Η ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
ΙΒ΄

Του Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελου Αγγελακόπουλου 
=====

16.) Σχισματικοί καί ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης


Ἀκόμη καί σχισματικοί στήριξαν τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης. «Ἀποδεχόμαστε τά ἔγγραφα, πού ἐγκρίθηκαν στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο», ἀνέφερε σέ μήνυμά του ὁ σχισματικός «Πατριάρχης» Κιέβου Φιλάρετος γιά τήν ψευδοσύνοδο της Κρήτης. Ὁ «Πατριάρχης» Κιέβου, πού δέν ἀναγνωρίζεται ἀπό καμία ἄλλη ἐπίσημη Ἐκκλησία, καταφέρθηκε ἐναντίον τῆς Μόσχας καί ὕμνησε τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη. Σημείωσε πώς «ἡ Σύνοδος ἔχει δημιουργήσει ἕναν μηχανισμό γιά συνοδικές ἀποφάσεις μέσα, ὄχι μόνο ἀπό μία τοπική ἐκκλησία ἤ ὁμάδα τοπικῶν ἐκκλησιῶν, ὅπως ἔχει συμβεῖ κατά τους τελευταίους αἰῶνες, ἀλλά μέσα σέ Πανορθόδοξο ἐπίπεδο». Μίλησε γιά την «ἰδιαίτερη διακονία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη ὡς πρῶτος μεταξύ ἴσων πρωτεύοντα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καί προέδρου τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου». 

Γιά τή δική του ἀπουσία σχολίασε: «Τό Πατριαρχεῖο Κιέβου εἶναι εὐαίσθητο στό γεγονός ὅτι δέν κλήθηκε νά συμμετάσχει ἤ νά στείλει ἀντιπροσώπους στή Σύνοδο, διότι τό ζήτημα τῆς ἀναγνώρισης τοῦ αὐτοκεφάλου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπό ἄλλες Τοπικές Ἐκκλησίες πρέπει ἀκόμη νά ἀντιμετωπιστεῖ. 

Ὡστόσο, τό Πατριαρχεῖο Κιέβου, μέ τήν ἐμπιστοσύνη καί τήν ἀγάπη γιά τήν Μητέρα Ἐκκλησία μας τῆς Κωνσταντινούπολης καί μέ κοινό νοῦ μέ τίς Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, θεωρεῖ ὅτι τά θέματα, πού συμφωνήθηκαν ἀπό τή Σύνοδο εἶναι ἐπαρκῶς ἀποδεδειγμένα γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἡ θέση καί ἡ ἀπάντηση τοῦ Πατριαρχείου Κιέβου πρός τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο καί σχετικά μέ τίς ἀποφάσεις της θά πιστοποιηθεῖ ἐπίσημα στήν ἑπόμενη συνεδρίαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ UOC-KP, ἀλλά μποροῦμε νά βεβαιώσουμε σήμερα ὅτι ἡ στάση μας ἀπέναντί τους εἶναι θετική καί ὅτι ἀποδεχόμαστε τά ἔγγραφα, πού ἐγκρίθηκαν»[25].

Tuesday, August 15, 2017

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====
Δημοσιεύουμε πιο κάτω απόσπασμα άρθρου του Πανοσιολογιώτατου Αρχιμανδρίτη Γρηγόριου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου του Αγίου Όρους, επειδή συνιστά μια θαρραλέα κριτική των θεολογικών μας πραγμάτων. 
Ο Αγιορείτης αυτός Γέροντας διακρίνεται, ίσως, για την ιδιορρυθμία και την αθυροστομία του, αλλά έχει πάντως ένα σπάνιο χάρισμα πολύ δυσεύρετο στις μέρες μας.
Το χάρισμα να μη χαρίζεται σε κανένα και να λέγει τα πράγματα με το όνομά τους ή τουλάχιστον όπως ο ίδιος τα αντιλαμβάνεται χωρίς αναστολές.
Η αναδημοσίευση του άρθρου του Αγιορείτη Ηγουμένου δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε όλες τις κρίσεις του για τα πρόσωπα που αναφέρει.
Αντίθετα διαφορετική είναι η αξιολόγησή μας από αυτήν που καταγράφει ο Άγιος Καθηγούμενος τουλάχιστον για ορισμένα πρόσωπα στα οποία αναφέρεται.
Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης λ.χ. υπήρξε -κατά τη μαρτυρία του Σεβ. Ναυπάκτου- εμπειρικός θεολόγος. Δεν αναφέρει ο Σεβ. Ναυπάκτου λεπτομέρειες, αν ο π. Ιωάννης είχε φτάσει στο φωτισμό ή στη θέωση ή αν είχε διαρκή θέα του ακτίστου φωτός ή αν τον αξίωσε ο Θεός της αδιαλείπτου ή και αμετεώριστης νοεράς προσευχής. 
Σε κάθε περίπτωση ποιο λόγο έχουμε να διαμφισβητήσουμε τη μαρτυρία ενός λόγιου ιεράρχη, που ενδιατρίβει -για δεκαετίες- στο θέμα της θεώσεως; Ή μήπως αγνοούμε ότι ο Σεβασμιώτατος γνώρισε από κοντά πολλούς Αγίους Γέροντες, όπως γνώρισε, επίσης, όσο ελάχιστοι το πρόσωπο και το έργο του μακαριστού δογματολόγου που του απεκάλυψε το βάθος της θεολογίας;
Ευχής έργον, πάντως, είναι ο Σεβ. Ναυπάκτου να ρίξει περισσότερο φως στις πληροφορίες που παραθέτει ότι το χάρισμα της νοεράς προσευχής δόθηκε στον μ. π. Ιωάννη Ρωμανίδη από τους ευσεβείς γονείς του και ότι έγινε κάτοχος θεωτικής εμπειρίας επειδή μαθήτευσε σε Αγίους Γέροντες. 
Επιπλέον! Αν ο ίδιος ο Σεβ. Ναυπάκτου είχε κάποια θεωτική εμπειρία κοντά στον π. Ιωάννη Ρωμανίδη ας μη διστάσει, σαν άλλος Μοτοβίλωφ, να τη δημοσιοποιήσει προς ωφέλεια, αλλά και για να αναδειχθεί πιο έκπαγλος ο χαρισματικός και εμπειρικός χαρακτήρας του προσώπου και του έργου του κορυφαίου μας δογματολόγου.
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, το απόσπασμα του άρθρου του Αγίου Καθηγουμένου της Δοχειαρίου που μας έδωσε την αφορμή για το πιο πάνω σχόλιο. Το άρθρο χωρίσαμε και τιτλοφορήσαμε αυθαίρετα σε κεφάλαια.
*****

ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Γρηγόριου,
Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου
======
Σαν αφελής νησιώτης πίστεψα ότι στις θεολογικές σχολές διδάσκεται η γνώση του Θεού. Και τότε άρχισε η παραζάλη. Καθηγητής από έδρας σε ερώτηση απήντησε: «Εγώ δεν κάνω θρησκεία, κάνω επιστήμη»! Και οι ερμηνευτές της Γραφής αράδιαζαν γνώμες των απίστων της Ευρώπης. Αυτοί ερεύνησαν την Γραφή πιο σωστά από τους αγίους Πατέρες! Ο,τι έμαθαν στα αιρετικά πανεπιστήμια, σαν ψιττακοί μας τα μετέφεραν στις αίθουσες των θεολογικών σχολών. Όλη η Πατρολογία τελείωνε στον όγδοο αιώνα. Μετά δεν είχε η Εκκλησία η ορθόδοξη να παρουσιάση Πατέρες και διδασκάλους(!). Που να ακούσουν για άγιο Νικόδημο; Λαικότροπος και καλογερόπληκτος. Τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά ευτυχώς ο Παναγιώτης ο Χρήστου τον έβαλε στην σειρά των μαθημάτων του.
ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ (ΖΗΖΙΟΥΛΑΣ)
=====
Μέσα σ᾽ όλον αυτόν τον τάραχο, άρχισαν τα νεώτερα χρόνια οι θολωμένες θεολογίες. Οι μεγάλοι αυτοί θεολόγοι μας παρέδωσαν μαθήματα για τις σχέσεις των προσώπων της Αγίας Τριάδος, που δεν μας αποκαλύφθηκαν. Και ύψωσαν τον επίσκοπο εκεί που δεν τον φτάνει ούτε ο άνθρωπος ούτε ο Θεός. Αναπτύχθηκε η θεωρία ότι ο πρεσβύτερος λειτουργεί στο όνομα του επισκόπου και όχι του Χριστού! Το «Δεύτε προσκυνήσωμεν» στην είσοδο του Ευαγγελίου αναφέρεται στον επίσκοπο (γι᾽ αυτό πολύ σωστά η Εκκλησία ψάλλει μετά «Σώσον ημάς, Υιέ Θεού… από τον επίσκοπο»). Και ξεχάστηκε ότι ο επίσκοπος μέχρι τον δέκατο έκτο αιώνα αφαιρούσε από πάνω του κάθε στολίδι και λειτουργούσε ως απλός πρωτόπαπας. Σήμερα και την ώρα της χειροτονίας ο επίσκοπος φέρει μίτρα, στέμα βασιλικό! Έτσι ολοκληρώνεται η επισκοπική του παρουσία! Εξ αμαρτιών μας ένας επίσκοπος βρήκε στην Μικρά Ασία την τουρκάλα να έχη μίτρα πολύτιμη για φωλιά στην κλώσσα. Ωραία το ετίμησε αυτό το διάδημα η αγράμματη μουσουλμάνα!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΛΛΑΣ
_________
Έτερος μεγάλος θεολόγος μας έδωσε το ζώον το θεούμενον. Βρέθηκα στην συντροφιά τους και διερωτήθηκα: «Τόσο υψηλά έχουν ανέβη αυτοί οι άνθρωποι; Εγώ τι θέλω εδώ μέσα ο αμαθής και αγράμματος;» Του συγγραφέα του βιβλίου «Ζώον θεούμενον» του ανέκοψε ο Θεός την ζωή εξερχομένου της ταβέρνας…

ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ
_______
Άλλος μας έδωσε βιβλίο «Μια βραδιά στην έρημο του Αγίου Όρους». Χίλιες βραδιές έχω ζήσει στο Άγιον Όρος και δεν αισθάνθηκα αυτά που έζησε αυτός με μια βραδιά στην έρημο του Αγίου Όρους. Και διερωτώμαι: «Τοξευμένοι πύραυλοι είναι αυτοί; Και επιτέλους ποιος τους τοξεύει, το μυαλό τους ή ο Θεός;».

π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ
________
Ερχόμαστε και σε ένα άλλο βιβλίο, στην «Εμπειρική θεολογία». Άλλος παράδεισος κι αυτός. Από που είχε την εμπειρική θεολογία ο παπα-Γιάννης; Από την εφοπλίστρια γυναίκα του; Δεν ξέρω αν ποτέ λειτουργούσε κι αν ποτέ θεάθηκε με ράσο. Πάντως διπλοπόδι σε δικηγορικό γραφείο της πλατείας Κάνιγγος εδίδασκε την εμπειρική θεολογία. Πόθεν την εδιδάχθη και πότε την έζησε; Αν ο Θεός μας έδωσε λίγο παραπάνω μυαλό, ας είμαστε συγκρατημένοι.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ
________
Και άλλος σπουδαίος υψιπέτης παρουσιάστηκε στο πνευματικό στερέωμα των τελευταίων ετών. Μας έδωσε το σύγγραμα «Οψόμεθα τον Θεόν καθώς εστιν». Όταν το αναγινώσκη κανείς, η πρώτη του σκέψη είναι: «Γράφει από εμπειρία ή από γνώση;». Αν είναι από εμπειρία, ποιος μπορεί να ξεχάση ότι στο Άγιον Όρος είχε υποτακτικό τον παπα-Δημήτρη τον Μπάλφουρ, ο οποίος υπήρξε ο μεγαλύτερος κατάσκοπος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου; Ο λαός λέγει ότι το παγώνι, όταν κοιτάζη τα όμορφα φτερά του, τραγουδάει, αλλ᾽ όταν κοιτάξη τα πόδια του, ντρέπεται και σταματάει…

Π. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
__________
Πρεσβύτερος έδωσε σε κυκλοφορία εμπειρίες του από την θεία Λειτουργία και μας ωδήγησε στον λογισμό ότι αυτός αγγέλους έσχε συλλειτουργούντας. Αυτά δεν γράφονται. Βιώνονται και συνεσκιασμένα σε ολίγους τα αποθέτουμε.

Ο ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ
________
Περί δε της νοεράς προσευχής… αυτό το ουράνιο πράγμα το κατεβάσαμε στα πεζοδρόμια και γράψαμε και ξαναγράψαμε αυτά που ποτέ δεν αγγίξαμε…
Στην Δυτική Ελλάδα ήταν άγνωστος ο μοναχισμός. Πάρε τον δρόμο της έρευνας από την Ναύπακτο μέχρι το Πωγώνι της Βορείου Ηπείρου, αν θα βρης μοναχό η μοναχή. Όταν βρεθήκαμε σε κάποιο χωριό, οι άνθρωποι νόμισαν ότι είμαστε Ιεχωβάδες. Κλείστηκαν στα σπίτια τους και δεν μας άνοιγε κανείς την πόρτα και κάλεσαν την αστυνομία να μας συλλάβη, γιατί δεν είχαν δη ποτέ τον μοναχικό σκούφο. Ο παπα-Σπυρίδων, με όλα του τα βάσανα, επιστράτευσε τόσα παιδιά σ᾽ ένα νεόδμητο μοναστήρι και ο ουρανοβάμων επίσκοπος αγωνίστηκε να το κλείση. Βρε ασ᾽ τους, έστω και σαν σημάδι στην άμμο της ερημιάς και μη τους κυνηγάς. Η «Αμαρτωλών Σωτηρία» έστειλε πολλούς ανθρώπους στα μοναστήρια, σταμάτησε την κραιπάλη και την μέθη σε πολλούς. Τα δικά σας τα βιβλία ποιόν έστειλαν στην ζωή της ωλοκληρωμένης αφιερώσεως στον Χριστό;

ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΜΟΥ: "ΤΑ ΑΚΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ"
_________
Κι έτσι δώνω συχώριο σε όλους τους παππούδες και τις γιαγιάδες που μου είπαν: «Πρόσεχε τους μορφωμένους. Από αυτούς θα χαλάση ο Θεός τον κόσμο». «Τα υπέρμετρα των δαιμόνων εισιν» έλεγε ο όσιος Αμφιλόχιος ο Πάτμιος. Οδήγησέ τον τον άλλον στην στράτα του Θεού και ο Θεός θα τον κατευθύνη και θα τον διδάξη. Όχι μεγαλοστομίες. Εμείς μένουμε σ᾽ αυτά που διδαχθήκαμε από τους προγόνους μας, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι οι ακολουθίες, το κερί και το λιβάνι και το καντήλι που ανάβει μπροστά στα άγια εικονίσματα. Και πιο πέρα δεν πηγαίνω. Αν θέλη, ας με πάη ο Θεός.
Κύριε, βοήθα. Θόλωσαν τα νερά και δεν βλέπουμε την ομορφιά του βυθού της θάλασσας. Κύριε, συγκράτησε τους μεγαλοδιανοούμενους. Φρενάρισε το κακό που μας βρίσκει τα τελευταία χρόνια. Και εμείς, λάτρεις σου αμετάθετοι και αμετακίνητοι.

Η ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ


Η ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ

Του κ. Παναγιώτη Π. Νούνη, Θεολόγου
=====

Στην Εκκλησία της Πολωνίας, μέχρι στιγμής οι πληροφορίες μας λένε, ότι διενήργησαν ιερά
Αποτείχιση κατά του Μακαριώτατου Μητροπολίτου Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας κ. Σάββα, τινές Λαϊκοί!

Και σ’ αυτήν την τοπική Εκκλησία φαίνεται ότι παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο οι Λαϊκοί. Οι Λαϊκοί είναι, ο ενεργοποιημένος με έντονα πνευματικά αισθητήρια ή και χαρισματικά αντανακλαστικά, ο Λαός του Θεού.

Την Χαρισματική τάξη τόσο των Λαϊκών όσο και των Μοναχών, οι σύγχρονοι Οικουμενιστές Κληρικοί, την απαξιώνουν, ενίοτε την λοιδωρούν και την συκοφαντούν για να την αποδυναμώσουν. Τούτο το ετερόδοξο φαινόμενο αποκαλείται Κληρικαλισμός ή, αν θέλετε, και Ιεροκρατία. 

Ανάμεσα στο Λαό του Θεού συγκαταλέγονται και οι Κληρικοί και οι Μοναχοί, αλλά και οι Λαϊκοί. Αν κάποιος θέλει να γίνει Κληρικός, θα πρέπει να περάσει οπωσδήποτε ΚΑΙ από την εκκλησιαστική τάξη των Λαϊκών. Εκείνο που ενώνει, με ακατάλυτα δεσμά, Κληρικούς, Μοναχούς και Λαϊκούς είναι το Άγιο Βάπτισμα και το Άγιο Χρίσμα.

Πράγμα που αποδεικνύει ότι δεν υφίσταται ΟΥΔΕΜΙΑ οντολογική διαφορά και διάκριση ανάμεσα στις τρείς εκκλησιαστικές χαρισματικές τάξεις. 

Οι ενδιαφέρουσες πληροφορίες μας λένε μάλιστα, ότι ένας πρώην Παπικός και τώρα Ορθόδοξος βαπτισμένος από τον Μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Ιωάννη, ένας σημαντικός Καθηγητής της Φιλοσοφίας σε Πανεπιστήμιο της Πολωνίας, ο Δρ. κ. Παύλος Π. Βρομπλέσκυ (Dr. Pawel P. Wroblewski), είναι ο κατ’ εξοχήν ιθύνων νούς και ο πρωτοπόρος της ιεράς Αποτείχισεως στην Πολωνία όπου και τον ακολουθεί μία ομάδα Λαϊκών ιερώς αποτειχισθέντων.


ΠΗΓΗ: 

Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»,