Friday, December 9, 2016

Ο ΖΟΦΟΣ ΤΟΥ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥ ‘’ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ’’


Ο ΖΟΦΟΣ ΤΟΥ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥ ‘’ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ’’

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====     

Η υποτίμηση της Ορθόδοξης Παράδοσης, δυστυχώς δεν αφορά μόνον όσους επιμένουν στην μαρξιστική αθεΐα. Δυστυχώς κάποιοι εκπαιδευτικοί της Μέσης Εκπαίδευσης, αλλά κυρίως αρκετοί Πανεπιστημιακοί καθηγητές στις Φιλοσοφικές Σχολές, το θέμα του λεγόμενου ‘’διαφωτισμού’’, δεν το αντιμετωπίζουν με την πρέπουσα Ορθόδοξη σοβαρότητα.

Τούτο αποτελεί απόρροια τόσο της μαρξιστικής αθεΐας, όσο και της στάσης πολλών άλλων που θέλγονται από το ‘’διαφωτιστικό’’ σκοτάδι. Τα περί ‘’εξανθρώπισης του Χριστιανισμού’’, η χωρίς χριστιανική χροιά αναφορά στον καλούμενο από τους οπαδούς του λεγομένου ‘’διαφωτισμού’’ ‘’ορθό λόγο’’ (κάτι ανάλογο του αντιφιλοκαλικού κοραϊσμού), έφερε την απαρχή της εκκοσμίκευσης. 

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στο λεγόμενο ‘’διαφωτιστικό’’ κίνημα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο συνέβαλαν και οι λεγόμενες μυστικές τεκτονικές εταιρείες (περί του θέματος τούτου υπάρχουν αρκετές πανεπιστημιακές  μελέτες). Αρκετοί καθηγητές Πανεπιστημίων αναφέρονται ευμενώς στον καλούμενο ‘’διαφωτισμό’’. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς αναφέρονται ευμενώς και στο ρόλο των μασονικών στοών την περίοδο του λεγόμενου ‘’διαφωτισμού’’ (αναφερόμαστε σε Πανεπιστημιακό επίπεδο). «Πλάνη και απάτη του διαβόλου» αποκάλεσε ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος, τις διδασκαλίες των λεγομένων «διαφωτιστών».

Επακόλουθο της εκκοσμίκευσης και της νεωτερικότητας, του λεγομένου ‘’διαφωτισμού’’, είναι οι μειωτικές αναφορές και η υποτίμηση της φιλοκαλικής κίνησης, που μειωτικά καλούν ‘’κολλυβάδες’’. Να αναφέρομε ότι ο  Κοραής  αποκάλεσε τον Άγιον Αθανάσιον τον Πάριον, «γελοίον» «έρημον», «ταραχοποιόν και κακόν γερόντιον της Χίου».

Αυτά γίνονται αφορμή για να υποτιμηθούν οι τρείς μεγάλοι Άγιοι της Εκκλησίας μας, Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (1749-1809), ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος (1722/25-1831) και ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς ο Μητροπολίτης Κορίνθου (1731-1805), οι οποίοι υπήρξαν  εκ των πρωταγωνιστών της φιλοκαλικής κίνησης.


Ταιριάζει κάλλιστα για το ζόφο του λεγομένου ‘’διαφωτισμού’’, ο στίχος του ποιητή Γ. Βερίτη, «Κι ήταν φώτα, χίλια φώτα, μα δεν ήτανε το Φως».

ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΑΙ


ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΑΙ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Κατά τις 6 τρέχοντος χοροστάτησε στον ι. ναό Αγ. Νικολάου Θερμής Θεσσαλονίκης ο Σεβασμιώτατος Μιλήτου κ. Απόστολος. Μιλώντας για τον Άγιο Νικόλαο και το Βίο του αναφέρε, συν τοις άλλοις, ότι το «μέγιστον γεγονός της πραγματοποιήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας τινές θεωρούν κατόρθωμα το ότι δεν μετείχον εις τας εργασίας της Συνόδου ή θεωρούν υποχρέωσίν των να κατηγορούν και να κατακρίνουν τας αποφάσεις της, δίχως να έχουν τω όντι εκκλησιαστικήν και θεολογικήν επιχειρηματολογίαν». 

Ο Σεβασμιώτατος καταφέρεται πρωτίστως κατά των τεσσάρων Εκκλησιών που ΔΕΝ παρέστησαν στο Κολυμβάριο Χανίων, ήτοι των εν Αντιοχεία, εν Ρωσσία, εν Γεωργία και εν Βουλγαρία Εκκλησιών. Είναι πασιφανές ότι πνέει τα μένεα εναντίον των διότι χάλασαν, διά της απουσίας των, τη μανέστρα των οικουμενιστών. 

Ήδη η εν Βουλγαρία Εκκλησία διετράνωσε με τον πλέον επίσημον τρόπον την κάθετη διαφωνία της με τα αντορθοδόξως αποφασισθέντα εις το Κολυμβάριο. Αυτό κι αν είναι κατόρθωμα στους χαλεπούς καιρούς μας, όταν αυτοί που έπρεπε να είναι περισσοτέρως ζηλωταί των πατρικών παραδόσεων ανακήρυξαν τους αμετανόητους αιρετικούς και κακοδόξους «ετερόδοξες Εκκλησίες» και δεν περνά μέρα που να μη συναγελάζονται γηθοσύνως μετ’ αυτών, κατασκανδαλίζοντας το λαό του Θεού.

Όσον αφορά δε τους ορθοδόξους πιστούς που πολεμούν τις αντορθόδοξες αποφάσεις που λήφθηκαν στο Κολυμβάριο αναμφιβόλως και δεν μπορεί να συμφωνήσει μαζί τους. Και δικαιολογημένα. Κληρικοί και λαϊκοί, ονομαστοί και άσημοι θεωρούν στοιχειώδες καθήκον τους να υπεραπίζονται την «άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις πίστιν». Όχι γιατί τους αρέσει  να κατακρίνουν και να κατηγορουν, όπως αμετροεπώς φθέγγεται ο Σεβασμιώτατος, αλλά για να υπερασπιστούν, έτσι απλά, την πίστη τους εφόσον εκείνοι που έπρεπε να βρίσκονται νυχθημερόν επί της θείας φυλακής συμμάχησαν με τους υπεναντίους με φτηνές δικαιολογίες και ανιαρές και γλυκανάλατες αγαπολογίες. 

Όσον αφορά δε τα εκκλησιαστικά και θεολογικά επιχειρήματα ο Σεβασμιώτατος Μιλήτου απλώς και μόνον ας κάμει τον κόπο να αναγνώσει το Σύμβολο της Πίστεως. Θα ανακαλύψει ότι πιστεύουμε ακραδάντως «εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικην Εκκλησίαν». Αυτός και οι συν αυτώ ανακάλυψαν επ’ εσχάτων των χρόνων (στο Κολυμβάριο), άκουσον άκουσον, πολλές «ετερόδοξες Εκκλησίες»!!! Δεν τον κατηγορούμε, ούτε τον κατακρίνουμε εμείς, αλλά οι Άγιοι και θεοφόροι Πατέρες.

Thursday, December 8, 2016

ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”


ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Σε πρόσφατη έκδοση του ο “Ορθόδοξος Τύπος” δημοσίευσε άρθρο που επιγράφεται “ΛΑΜΠΡΟΣ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙ” με το οποίο γίνονται εξωφρενικοί ισχυρισμοί για τη Σύνοδο της Κρήτης. Αφελέστατα ή μάλλον επί σκοπού διατυπώνεται η άποψη ότι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος έθαψε τη Σύνοδο του Κολυμβαρίου.

Οι θέσεις του άρθρου του “Ορθοδόξου Τύπου” είναι εντελώς αυθαίρετες. Όλοι γνωρίζουμε ότι από τους 25 αρχιερείς που παρευρέθησαν στη Σύνοδο της Κρήτης μόνον ο Σεβασμιότατος Ναυπάκτου δεν υπέγραψε τα κακόδοξα κείμενα ενώ η εισήγηση του Σεβ. Μητροπολίτη Σερρών Θεολόγου, που θα γίνει η βάση για την έκδοση σχετικής Εγκυκλίου της Ιεράς Συνόδου, πιστοποιεί ότι τα κακόδοξα κείμενα εγκρίθηκαν από τους αντιπροσώπους της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μόνον ορισμένοι Μητροπολίτες εν οις οι Σεβασμιότατοι Πειραιώς Σεραφείμ, Γόρτυνος Ιερεμίας, Κυθήρων Σεραφείμ, Ναυπάκτου Ιερόθεος κτλ. διαφώνησαν με τη στάση της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στη Σύνοδο της Κρήτης.

Η Εκκλησία της Ελλάδος, στη συντριπτική της πλειοψηφία, δέχθηκε και υπέγραψε ή συγκατάνευσε σιωπηρά με τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. 

Η μόνη περίπτωση που θα μπορούσε στο μέλλον να δικαιολογήσει αυτόν τον ισχυρισμό του άρθρου θα είναι αν η Συνοδικη επιτροπή στην οποία παρεπέμφθη το θέμα για περαιτέρω μελέτη καταθέσει εισήγηση στην Ιεραρχία να απορρίψει τη Σύνοδο της Κρήτης και η εισήγηση αυτή γίνει δεκτή από την Ιεραρχία. Το γε νυν έχον είναι απολύτως αστήρικτος ισχυρισμός.

Δυστυχώς το άρθρο, με τους αυθαίρετους αυτούς ισχυρισμούς, αποκοιμίζει με ψευδαισθήσεις τους πιστούς εξαιτίας των αγκυλώσεων και ιδεοληψιών που επικρατούν στον “Ορθόδοξο Τύπο” από τότε που ο π. Βασίλειος Βολουδάκης εγκατέστησε τον εαυτόν του στη συντακτική επιτροπή χρησιμοποιώντας προς τούτο ανορθόδοξες μεθόδους.

Η βοώσα αλήθεια είναι ότι τη Σύνοδο της Κρήτης για την ώρα μόνον η Εκκλησία της Βουλγαρίας απέρριψε για λόγους ουσίας. Η Εκκλησία της Αντιοχείας την απέρριψε για λόγους ομοφωνίας και διαδικασίας και αναμένουμε την ετυμηγορία της Εκκλησίας της Ρωσίας και της Εκκλησίας της Γεωργίας καθώς και του Αγίου Όρους.

Με το να πουλούμε παραμύθια ότι δήθεν η Εκκλησία της Ελλάδος ενταφίασε τη Σύνοδο της Κρήτης, ενώ στην πραγματικότητα την επικύρωσε κανονικότατα, προσφέρουμε τρισχείριστη υπηρεσία στον αντιοικουμενιστικό αγώνα και διακαναλώνουμε τόνους νερού στο μύλο των οικουμενιστών.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΤΑΤΟΥ ΣΤΟ ΜΠΑΡΙ


ΔΕΝ ΠΕΡΝΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΠΑΝΑΓΙΟΤΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΝΤΟΕΙΔΕΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΠΙΔΙΔΕΤΑΙ.

ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΥΤΕΣ Ο "ΛΑΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ" ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
=====

Προβληματισμός και αμηχανία επικρατεί στους περισσότερους Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος, στον απόηχο της έκτακτης συγκλήσεως της Ιεραρχίας της, στις 23 και 24 Νοεμβρίου 2016, με θέμα τη συζήτηση επί της Συνόδου στην Κρήτη.
Ενδεικτικό του κλίματος στους κόλπους της Ιεραρχίας είναι η κατάληξη και μια των προτάσεων της εισηγήσεως – ενημέρωσης του Μητροπολίτου Σερρών κ. Θεολόγου.
          
Στο τέλος της ομιλίας του αναφέρθηκε στον Σίλβεστρο Συρόπουλο και στο 12τομο έργο του για την ψευδοσύνοδο της Φερράρας – Φλωρεντίας και από το όλο έργο του επέλεξε να μνημονεύσει τα εξής:
«Ελπίζω εις τα φιλάνθρωπα σπλάγχνα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του τω τιμίω Αυτού αίματι συστησαμένου την ιδίαν Εκκλησίαν άσπιλον και ακηλίδωτον και διατηρούντος αυτήν μέχρι του νυν καθαράν και ανωτέραν πάσης της κατά καιρούς αναρριπισθείσης λύμης, πέπεισμαι ως ου περιόψεται ο πανοικτίρμων και εύσπλαγχνος την Εκκλησίαν Αυτού, αλλά εις την αρχαίαν κατάστασιν στηρίξει και βεβαιώσει κρείττον ή πρότερον...(Συλβέστρου Συροπούλου Απομνημονεύματα ΙΒ, 15-16)».

Σημειώνεται η επισήμανση του Σεβ., ότι ο Κύριος συνέστησε την Εκκλησία Του  καθαρή, ακηλίδωτη και ανώτερη από κάθε διεγειρόμενη κατά καιρούς βλάβη Της και ότι, ως πανοικτίρμων, λόγω της κατάστασης δεν θα αποστρέψει από Αυτήν το βλέμμα Του, αλλά θα την στηρίξει και θα την αναδείξει καλύτερη από ό,τι ήταν προηγουμένως... Σημειώνεται επίσης το συμβολικό της υπόμνησης του Σιλβέστρου Συροπούλου. Ήταν μεγάλη προσωπικότητα, διάκονος της Εκκλησίας, με τα υψηλά αξιώματα στην Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως του Μεγάλου Εκκλησιάρχου και Δικαιοφύλακος. Συμμετέσχε στη ψευδοσύνοδο της Φεράρας – Φλωρεντίας και υποχρεώθηκε από τον Αυτοκράτορα να υπογράψει την απόφασή της. Έγραψε σχετικά: «Εξ ανάγκης έπομαι τοις πολλοίς, ίνα εκπληρώσω τον ορισμόν και το θέλημα του βασιλέως...οίδε γαρ ο Θεός την διάθεσιν της ψυχής μου, ότι ου στέργω τούτο, ουδ’ εκουσίως υπογράφω...». Ο Συρόπουλος συνετάχθη με τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό και παραιτήθηκε των αξιωμάτων του όταν Πατριάρχης ανέλαβε ο λατινόφρων Μητροπολίτης Κυζίκου Μητροφάνης Β΄. Συνειρμικά η αναφορά του Μητροπολίτου Σερρών στον Συρόπουλο οδηγεί τη σκέψη στη Σύνοδο της Κρήτης, και πιο συγκεκριμένα στον τρόπο που υπέγραψαν εκεί πολλοί Μητροπολίτες και  αποδέχθηκαν τις αποφάσεις της οι Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά την έκτακτη σύγκληση της Ιεραρχίας Της.

Η αξιοσημείωτη πρόταση του Σεβ. εισηγητού είναι πως η Εκκλησία της Ελλάδος, με μέριμνα της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, «να αναθέσει σε αρμοδίαν ή και σε ειδικήν Συνοδικήν Επιτροπήν την σε βάθος μελέτην και θεολογικήν αποτίμησιν των εκκλησιολογικώς και θεολογικώς τεκμηριωμένων κειμένων που έχουν ήδη γραφεί και εμπεριέχουν  είτε θετικές ή και επιφυλακτικές θέσεις για τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Οφείλομεν, ως υπεύθυνοι και φιλόστοργοι Ποιμένες, μετά μεγίστης προσοχής και ποιμαντικής ευαισθησίας να ακούωμεν όλες τις σοβαρές και εποικοδομητικές θέσεις. Το καταστάλαγμα αυτής της μελέτης, που θεωρώ ότι εκφράζει δυνατά ένα Συνοδικόν ήθος και ποιότητα, μπορεί να βοηθήσει, καταλλήλως αξιοποιούμενον, ουσιαστικώς και την Αγιωτάτην Εκκλησίαν μας και την Πανορθοδοξίαν συνολικώς».

Η εκ μέρους του Μητρ. Σερρών αναγνώριση ότι υπάρχουν τεκμηριωμένα εκκλησιολογικώς και θεολογικώς κείμενα που εμπεριέχουν επιφυλακτικές θέσεις για τη Σύνοδο στην Κρήτη εκφράζει πράγματι εκκλησιαστικό ήθος και έρχεται σε πλήρη αντίθεση προς την αλαζονεία και την απολυταρχική – παπική αντίληψη του Φαναρίου περί της Αληθείας και έναντι κάθε φωνής που δεν αποδέχεται, και δεν εγκωμιάζει ούτε  εξυμνεί κάθε του ενέργεια.

                   Τι προηγήθηκε της Ιεραρχίας
_______

Της Ιεραρχίας του Νοεμβρίου, που υπενθυμίζεται ότι είχε ως θέμα τη Σύνοδο στην Κρήτη, υπήρξαν έντονες παρασκηνιακές ενέργειες του Φαναρίου. Με κανένα τρόπο δεν ήθελε να παρουσιαστούν προς τα έξω οι διαφωνίες και οι επιφυλάξεις Μητροπολιτών και βεβαίως να υπάρξει ανακοινωθέν ή δελτίο Τύπου, το οποίο να επισήμανε αυτές τις διαφωνίες και επιφυλάξεις.

Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος εν όψει της συγκλήσεως της Ιεραρχίας, στις 18 Νοεμβρίου 2016, απέστειλε επιστολή  στον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο. Στην εν λόγω επιστολή αναφέρεται στην «ευθύνη του ως του Οικουμενικού Πατριάρχου και του Προέδρου της εν Κρήτη συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και ως φύλακος του Δόγματος και της κανονικής εν τη κατά Ανατολάς Εκκλησία τάξεως», και εκφράζει τον «σοβαρόν προβληματισμόν» του ιδίου και της περί αυτόν Ιεράς Συνόδου.

Η αυτοανακήρυξη του κ. Βαρθολομαίου ως φύλακος του Δόγματος και της κανονικής τάξεως της Εκκλησίας είναι πρωτόγνωρη στην εκκλησιαστική ιστορία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κατά την, το 1848, απάντηση τους προς τον Πάπα Πίο Θ΄οι Ορθόδοξοι Πατριάρχες της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως Άνθιμος Στ΄, Αλεξανδρείας Ιερόθεος Β΄, Αντιοχείας Μεθόδιος και Ιεροσολύμων Κύριλλος Β΄), τόνισαν ότι «υπερασπιστής της θρησκείας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ήτοι αυτός ο λαός, ο οποίος θέλει το θρήσκευμα αυτού αιωνίως αμετάβλητον και όμοιον με αυτό το των πατέρων αυτού» (Βλ. Ημερολόγιον 2016 Οικουμ. Πατρ. σελ. 43). Κατά τον Μητροπολίτη Περγάμου στους τρεις πρώτους αιώνες της Εκκλησίας «ουδείς Επίσκοπος είχε οιασδήποτε εκκλησιολογικώς βεβαιουμένας δικαιοδοσίας κατά τρόπον πληρέστερον οιουδήποτε άλλου Επισκόπου». 

Η καινοφανής για την Ορθόδοξη Εκκλησία αντίληψη του Οικουμενικού Πατριάρχου ταιριάζει περισσότερο σ’ αυτήν του Πάπα της Ρώμης. Σύμφωνα με την Κατήχηση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας εκείνος έχει το «αλάθητο» και «το καθήκον της αυθεντικής ερμηνείας του λόγου του Θεού». (Βλ. σχ. Κατήχηση Καθολικής Εκκλησίας, Έκδ. Κάκτος, Αθήνα, 1996, σελ. 46).   

Ως αιτία του προβληματισμού του ο Οικ. Πατριάχης  αναφέρει πληροφορίες που «περιέρχονται κάθ’ ημέραν εκ διαφόρων πηγών» στον ίδιο ότι «ο Πρωτοπρεσβύτερος κ. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ ομόφρονες κληρικοί και λαϊκοί, δια του διαδικτύου και των διαφόρων μέσων γενικής ενημερώσεως, περιερχόμενοι δε και διαφόρους αδελφάς Ορθοδόξους Εκκλησίας, προσκαλούσι τους αδελφούς Προκαθημένους και τους ποιμένας, αλλ’ ιδιαιτέρως τον ευσεβή Ορθόδοξον Λαόν, εις ανταρσίαν και αμφισβήτησιν των αποφάσεων της εν Κρήτη εν ευλογίαις και εν επιτυχίαις συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας...».

Στη συνέχεια της επιστολής του ο Πατριάρχης κατηγορεί ευθέως τους Μητροπολίτες της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο και Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Γράφει, μεταξύ των άλλων: «Ατυχώς, την συμπήξασαν μέτωπον κατά της κανονικής Εκκλησίας και των αποφάσεων της εν Κρήτη συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου γνωστήν ομάδα ενισχύουσι, δια της στάσεως αυτών, και αδελφοί Ιεράρχαι της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, δια της γραφίδος και του ευκαίρως - ακαίρως εκφερομένου προ και μετά την σύγκλησιν της Μεγάλης Συνόδου, επί παντός του επιστητού ακρίτου λόγου αυτών, ως επί παραδείγματι οι Ιερώτατοι Μητροπολίται Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος και Πειραιώς κ. Σεραφείμ». (Σημ. Ο τονισμός του υπογράφοντος).

Στη συνέχεια της επιστολής ο Οικουμ. Πατριάρχης σημειώνει ότι τα κείμενα της Συνόδου στην Κρήτη «τυγχάνουν δεσμευτικά δια πάντας τους Ορθοδόξους πιστούς, κληρικούς και λαϊκούς» και παρακαλεί τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο να λάβει «τα προσήκοντα μέτρα και να προβεί στις δέουσες συστάσεις προς τους ειρημένους κληρικούς και προς τα συγκεκριμένα στελέχη, ίνα παύσωσι να ενεργώσι αντιεκκλησιαστικώς και αντικανονικώς, να σκανδαλίζωσι ψυχάς «υπέρ ων Χριστός απέθανε» και να προκαλώσι προβλήματα εις την ενιαίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν».

Ο Πατριάρχης εφιστά την προσοχή στον Αρχιεπίσκοπο να ενεργήσει «το δέον, κατά την κανονικήν ακρίβειαν και προβή εις τας δεούσας προς τους ειρημένους κληρικούς και λαϊκούς συστάσεις και προβολάς, ίνα μη δίδωσιν αφορμάς εις «σκάνδαλα» επί απειλή επιβολής, εν περιπτώσει μη ανανήψεως, των προβλεπομένων υπό των θείων και ιερών κανόνων κυρώσεων, προς θεραπείαν των δια της συμπεριφοράς αυτών προκαλουμένων εις το σώμα της Εκκλησίας μωλώπων». Και εξηγεί ο Πατριάρχης εν κατακλείδι ποιες θα είναι αυτές οι κυρώσεις σε όσους διαφωνούν με την Σύνοδο στην Κρήτη και δεν φιμώνουν τη φωνή και την γραφίδα τους: «Εάν δεν ανανήψωσιν και δεν έλθουν εις εαυτούς το Οικουμενικόν Πατριαρχείον θέλει αντιμετωπίσει το δημιουργούμενον πρόβλημα δια της διακοπής της εκκλησιαστικής και μυστηριακής κοινωνίας μετ’ αυτών». Ο κ. Βαρθολομαίος δεν διευκρινίζει αν θα το πράξει επαναλαμβάνοντας τις ανατριχιαστικές, σκοταδιστικές και μεσαιωνικές σκηνές της τελετής στο Φανάρι διακοπής της εκκλησιαστικής κοινωνίας με τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρό Χριστόδουλο.

Η πατριαρχική επιστολή προφανώς προβλημάτισε τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο. Σημειώνεται ότι ο Μητροπολίτης Πειραιώς στις 17 Νοεμβρίου 2016 δημοσιοποίησε υπόμνημα προς τον Αρχιεπίσκοπο και τους Μητροπολίτες μέλη της Ιεραρχίας επί της εκτάκτου συγκλήσεως της ΙΣΙ την 23η και 24η Νοεμβρίου 2016. Σ’ αυτό απορρίπτει την περιωπή της Συνόδου στην Κρήτη και εκφράζει τη γνώμη ότι «θα πρέπει να θεωρηθή ως μία προσυνοδική διαδικασία και μόνον (Σημ. ο τονισμός του υπογράφοντος) και να εργασθούμε όλοι να συγκληθή μία όντως Αγία και Μεγάλη Σύνοδος που θα θεραπεύση αστάθειες και ασάφειες καταδικάζουσα την παναίρεση του συγκρητιστικού Οικουμενισμού και διακηρύσσουσα παγκοσμίως ότι η μόνη οδός σωτηρίας και μετοχής στις άκτιστες ενέργειες του Θεού είναι η θεολογία των αγίων Πατέρων και των Οικουμενικών Συνόδων της Αδιαιρέτου Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας».

Ο Αρχιεπίσκοπος δεν θέλει στην παρούσα φάση να προκληθεί νέα ένταση με το Φανάρι. Εν όψει της Ιεραρχίας το κλίμα ήταν βαρύ σε βάρος της Συνόδου στην Κρήτη και όσων εκ των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος συμφώνησαν με τα κείμενα της. Ο κ. Ιερώνυμος για να κατεβούν οι τόνοι  διαβουλεύθηκε με πολλούς Αρχιερείς, μεταξύ των οποίων και με εκείνους που ανοικτά διαφώνησαν με τον χαρακτήρα και τις αποφάσεις της Συνόδου στην Κρήτη. Τους περιέγραψε τα γεγονότα και τους επισήμανε ότι γνωρίζοντας πρόσωπα και πράγματα στο Φανάρι ό, τι και αν πράξουν ως Εκκλησία της Ελλάδος οι αποφάσεις της Κρήτης δεν ανατρέπονται. «Ό γέγονε, γέγονε» ήταν η κατευθυντήρια ιδέα του κ. Ιερωνύμου. Όσοι ήσαν κατά των αποφάσεων της Συνόδου στην Κρήτη δεν έκρυψαν τη δυσφορία τους και τον έντονο προβληματισμό τους για την εξέλιξη που πήραν τα πράγματα. «Ούτε η Αυτοκεφαλία ισχύει, ούτε η αυθεντία μας, η ελευθερία του λόγου και η ευθύνη μας ως Επισκόπων» μας σημείωσε Ιεράρχης, εκ των διαφωνούντων.

Λόγω της σοβαρότητας της καταστάσεως ο Αρχιεπίσκοπος συνεκάλεσε Διαρκή Ιερά Σύνοδο στις 7 το πρωί της 23ης Νοεμβρίου 2016, πριν δηλαδή από την έναρξη της Ιεραρχίας. Σ’ αυτήν, ως Συνοδικός, συμμετέσχε και ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Ο Αεχιεπίσκοπος επανέλαβε τα όσα είχε πει σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις και εκμαίευσε τη συγκατάθεση των Συνοδικών να γίνει προσπάθεια να μείνουν χαμηλοί οι τόνοι στην Ιεραρχία.

          Τα γεγονότα κατά την Ιεραρχία
_____

Η πρώτη ημέρα της Ιεραρχίας  γέμισε με την 4ωρη ανάγνωση της εισηγήσεως του Μητροπολίτου Σερρών κ Θεολόγου. Ήταν μια εμπεριστατωμένη ομιλία και μια σωστή καταγραφή των γεγονότων. Την επόμενη ημέρα άρχισε η συζήτηση, αλλά αμέσως φάνηκε ότι  η γραμμή του Αρχιεπισκόπου πέρασε σε μεγάλο βαθμό. Υπήρξαν εντάσεις, υπήρξαν ακόμη και ανταλλαγές αρνητικών χαρακτηρισμών μεταξύ των Μητροπολιτών, όμως η απόφαση ήταν τίποτε να μην βγει προς τα έξω. Πάντως οι Μητροπολίτες Καλαβρύτων και Πειραιώς δεν μίλησαν στην Ιεραρχία, ούτε προέβησαν σε κάποια δήλωση μετά από αυτήν.

Το δελτίο Τύπου της δευτέρας ημέρας της Ιεραρχίας (24ης Νοεμβρίου 2016), κατά την οποία συζητήθηκε η εισήγηση του Μητροπολίτου Σερρών, ήταν μόνο μια σελίδα!!!  Ουσιαστικά δεν εγράφη τίποτε σε αυτό για τα όσα διαμείφθηκαν στη συνεδρίαση. Ούτε ότι έλειψαν πολλοί Μητροπολίτες με διάφορες δικαιολογίες, γιατί δεν θέλησαν να συμμετάσχουν στη συζήτηση, ούτε ποιοι Μητροπολίτες μίλησαν και τι είπαν, ούτε αν υπήρξαν συμπεράσματα και ποια. Αυτή ήταν η εντολή του Αρχιεπισκόπου και τηρήθηκε απολύτως. Εκείνο που εγράφη είναι ότι «επιβεβαιώθηκε η ενότητα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας και αποφασίστηκε η έγκριση των προτάσεων της Εισηγήσεως, καθώς και η μελέτη και όλων των κειμένων που υπεβλήθησαν, από την Δ.Ι.Σ., ώστε να συνταχθεί ανακοινωθέν προς ενημέρωση του ιερού κλήρου και του λαού».

Ως προς την απόφαση που αναφέρεται  στο Δελτίο Τύπου υπήρξε αντίδραση από τον Σεβ. Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ. Σε δήλωσή του σημειώνει ότι αυτό «δεν αποδίδει επακριβώς την απόφαση της Σεπτής Ιεραρχίας», όσον αφορά στο σημείο εκείνο το οποίο λέγει ότι ενέκρινε η Ιεραρχία τις προτάσεις που περιέχονται στην εισήγηση του Μητροπολίτου Σερρών. Και προσθέτει ότι «δεν ετέθη τέτοιο θέμα σε ψηφοφορία» και ο Αρχιεπίσκοπος μετά τη συζήτηση δήλωσε ότι «δεν παίρνουμε καμία απόφαση, αλλά αναθέτουμε στην Δ.Ι.Σ., η οποία θα εκτιμήσει όλο το υλικό, τις παρεμβάσεις των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών, τα πρακτικά και κάποια υπομνήματα τα οποία εζητήθησαν από συνοδικούς συνέδρους και έπειτα από όλη αυτήν την επεξεργασία θα συνταχθεί υπό της Δ.Ι.Σ. εγκύκλιος η οποία θα απευθύνεται στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος». Επομένως, τονίζει ο Μητρ. Κυθήρων, δεν υπάρχει πρόκριμα υπό της σεπτής Ιεραρχίας για το όλο θέμα.

  Αθήνα, Φανάρι, Μόσχα
_______

Με τους χειρισμούς του ο Αρχιεπίσκοπος στην Ιεραρχία του Νοεμβρίου πέτυχε να μην φανεί προς τα έξω ότι  δεν ήταν ενωμένη στο θέμα της Συνόδου στην Κρήτη, να επιβάλει σιωπή στους γράφοντες και ομιλούντες περί αυτής και να αποφύγει νέα ένταση στις σχέσεις του με τον κ. Βαρθολομαίο, έστω προσωρινά. Επισημαίνεται ότι δεν έθιξε καν το θέμα του φακέλου που μένει στο απόρρητο γραμματοκιβώτιο της Αρχιγραμματείας της Ιεράς Συνόδου και αναφέρεται στον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο. Ουσιαστικά η Εγκύκλιος και η ενημέρωση του κλήρου και του λαού για τις απόψεις της Εκκλησίας της Ελλάδος μεταφέρονται στις ελληνικές καλένδες...

Από την πλευρά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ικανοποιήθηκε από τα όσα συνέβησαν – ή δεν συνέβησαν – στην Ιεραρχία και από το ότι οι Μητροπολίτες Καλαβρύτων και Πειραιώς κατ’ αυτήν σιώπησαν. Για μιαν ακόμη φορά θεωρεί ότι οι απειλές του προς μέλη της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος έπιασαν τόπο και πως δια της σκληρής γραμμής του έδειξε πάλι την έναντί Της υπεροχή ισχύος του Φαναρίου.

Σύμφωνα με την άποψη Μητροπολίτου της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος η  ενότητα πίστεως της Εκκλησίας δεν επιβάλλεται δια της επιδείξεως πυγμής, ούτε με δυτικού τύπου κατασταλτικά μέτρα, αλλά με την με ταπείνωση από κοινού συμμετοχή στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και στο Κοινό Ποτήριο. Προσέθεσε ακόμη ότι η ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν φάνηκε στην Σύνοδο της Κρήτης, αντιθέτως φάνηκε εκεί διασπασμένη. 

Είναι προσωπική ήττα του Οικουμενικού Πατριάρχου ότι αυτή η ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας φάνηκε όχι στην Κρήτη, αλλά κατά τον εορτασμό στη ρωσική πρωτεύουσα των 70ών γενεθλίων του Πατριάρχου Μόσχας κ. Κυρίλλου, στις 21 Νοεμβρίου 2016. Σ’ αυτόν προσήλθαν Προκαθήμενοι ή εκπρόσωποί τους από όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες και έτσι πανηγυρικά φάνηκε αυτή η ενότητα, που έλειψε στην Κρήτη.

Κατά την ομιλία του ο Πατριάρχης Μόσχας μίλησε κατ’ επανάληψη για την ενότητα της Ορθοδοξίας. Είπε πως το πιο σημαντικό στην εκκλησιαστική του διακονία είναι η διαφύλαξη και η περιφρούρηση της ενότητας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και πάρα κάτω στην ίδια ομιλία του τόνισε ότι «η διαφύλαξη και η ενίσχυση της ενότητας της Εκκλησίας είναι το άμεσο καθήκον όσων καλούνται στην Αρχιερατεία και κυρίως στο λειτούργημα του Προκαθημένου».

Ως προς τη στάση της Ρωσικής Εκκλησίας και την αποχή της από τις εργασίες της Συνόδου στην Κρήτη ο κ. Κύριλλος σημείωσε:
«Η επίγνωση της σπουδαιότητος σεβασμού της ψήφου του κάθε μέλους της Εκκλησίας βρήκε αντανάκλαση στη στάση μας έναντι των προοπτικών συγκλήσεως τη Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.... Ήταν ( Σημ. ο τονισμός από τον υπογρ.)  να αποτελέσει ορατή έκφραση της ενότητας της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας..Όταν πληροφορηθήκαμε την αποχή ενίων αυτοκεφάλων Εκκλησιών από τη Σύνοδο, αναγκασθήκαμε και εμείς να αλλάξουμε τα σχέδιά μας και αποφασίσαμε τη μη μετάβασή μας στη Σύνοδο, τασσόμενοι υπέρ της αναβολής αυτής. Ομολογώ ότι δεν ήταν μια εύκολη απόφαση για μας, αλλά πλήρως δικαιολογημένη (Σημ. Ο τονισμός από τον υπογρ.), καθώς συνειδητοποιήσαμε σαφώς ότι η Σύνοδος απουσία έστω και μιας επί μέρους Εκκλησίας, δεν θα μπορέσει να επιτύχει τον κυριότερο της σκοπό, να επιδείξει στον κόσμο με αισθητό τρόπο την ενότητα της Οικουμενικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. (Σημ. Ο τονισμός του υπογρ.).

Η Σύνοδος στην Κρήτη έλαβε χώρα παρά την απουσία ενίων Εκκλησιών. Δεν μπορεί βεβαίως παρά να προκαλεί την ειλικρινή λύπη μας το γεγονός ότι δεν κατέστη εφικτή η συμμετοχή σε αυτήν όλων των κατά τόπους Εκκλησιών. Και όμως είμαι βέβαιος ότι όλοι ενήργησαν με βάση τη συνείδησή τους, και όσοι προσήλθαν στη Σύνοδο και όσοι απέσχον. Επίσης κατά την υπογραφή των κειμένων ο κάθε Ιεράρχης ενήργησε με βάση τη συνείδησή του. Κάποιος υπέγραψε, κάποιος δεν υπέγραψε.

Η ιστορία συνεχίζεται και πρέπει να προχωρήσουμε ενισχύοντας την ενότητα και την ομοφροσύνη μας. Αποδίδουμε ευχαριστίες στον Πανοικτίρμονα Θεό, διότι η Ορθόδοξη Εκκλησία εξακολουθεί να είναι ενιαία παρά τις μεμονωμένες διαφωνίες που δημιουργούνται κατά καιρούς. Το γεγονός που σήμερα παρευρίσκονται εδώ οι αγαπητοί μου αδελφοί Προκαθήμενοι και οι αντιπροσωπείες όλων των αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, το γεγονός που σήμερα κοινωνούμε από το ίδιο ποτήριο και ότι «έν σώμα εσμέν εν Χριστώ» (Ρωμ. ιβ΄5) αποτελεί μια λαμπρά επιβεβαίωση αυτής της ενότητας».

Σημειώνεται ότι όλες οι Εκκλησίες οι οποίες απέσχον της Συνόδου στην Κρήτη έχουν αποφασίσει ότι δεν ισχύουν γι’ Αυτές οι αποφάσεις της! Το Φανάρι δεν έχει ανακοινώσει τι θα πράξει έναντί τους. Αν διακόψει την κοινωνία Του με Αυτές τότε θα έχει την ευθύνη για τη διάσπαση της  ενότητας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Πάντως αυτό δεν φάνηκε στη Μόσχα, αφού συμμετέσχε κανονικά αντιπροσωπεία Του μαζί με τις τοπικές Εκκλησίες που δεν έλαβαν μέρος στη Σύνοδο στην Κρήτη.


Τελικά φαίνεται ότι η πυγμή του Φαναρίου εξαντλείται στην επίδειξη πυγμής μόνο σε κληρικούς και λαϊκούς της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος, που διαφωνούν με τις αποφάσεις της. Λ.χ. απειλεί τον π. Θεόδωρο Ζήση με επιβολή ποινής, που μεταβαίνει  σε μια τοπική Εκκλησία και διατυπώνει την άποψή του επί της Συνόδου στην Κρήτη και δεν κάνει το ίδιο με τον Προκαθήμενο Της, που τον ακούει και συμφωνεί μαζί του! Αν ο κ. Βαρθολομαίος σιωπήσει και δεν αποφασίσει τη διακοπή της κοινωνίας με τον συγκεκριμένο Προκαθήμενο, ή με τους άλλους Προκαθημένους που δεν εφαρμόζουν τις αποφάσεις της Συνόδου στην Κρήτη, τότε είναι άδικες  οι απειλές του για επιβολή ακοινωνησίας στους Μητροπολίτες και άλλους κληρικούς, καθώς και λαϊκούς της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Η ΕKKΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ Γ΄


Η ΕKKΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ
Γ΄

Του Πρωτοπρεσβ. Αναστάσιου Γκοτσόπουλου
=====

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
________

Η επιστημονική ενασχόληση με τα πρακτικά και τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, δίχως καμιά αμφιβολία, προκαλεί ιερή συγκίνηση και δέος, όταν ο συντάκτης της αναλογίζεται ότι καλείται να μελετήσει και να "επεξεργαστεί" κείμενα - όντας μάλιστα ο ίδιος άμοιρος των χαρισμάτων του Παρακλήτου- μέσα από τα οποία ενήργησε το Πανάγιο Πνεύμα και καθόρισε τη ζωή της Εκκλησίας του Χριστού.

Το δέος αυξάνεται επειδή το θέμα της μελέτης "Η Εκκλησία της Ρώμης και ο επίσκοπός της στα πρακτικά και στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων" είναι ένα ζήτημα με το οποίο όχι μόνο έχουν ασχοληθεί διαχρονικά με πλήθος συγγραφών τους Πατέρες της Εκκλησίας, καθώς και μεγαλύτεροι θεολόγοι και ιστορικοί σε διεθνές επίπεδο, αλλά προπαντός επειδή είναι ζήτημα που έχει ταλαιπωρήσει όσο κανένα άλλο την Εκκλησία του Χριστού κατά τη δισχιλιετή παρουσία και ζωή Της.

Είναι κοινός ιστορικός τόπος ότι το θέμα του παπικού πρωτείου ήταν η βασικότερη αιτία του Μ. Σχίσματος καθώς και του περαιτέρω κατακερματισμού του Χριστιανισμού στη Δύση με τη Μεταρρύθμιση, και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα δυσεπίλυτα προβλήματα για την ειλικρινή και εν αληθεία επανένωση του Πατριαρχείου της Ρώμης με την Εκκλησία του Χριστού.

Ως συντάκτης της παρούσης εργασίας θεωρούμε ιδιαίτερη ευλογία ότι αξιωθήκαμε, Χάριτι Θεού, να μελετήσουμε επισταμένως τα ίδια τα διασωθέντα μέχρι σήμερα πρακτικά των Οικουμενικών Συνόδων και δι' αυτών να αισθανθούμε έστω και στο ελάχιστο την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, το οποίο μέσα από σχήματα του κόσμου τούτου και ανθρώπινες αδυναμίες μπορεί και "όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας", οδηγώντας Την "εις πάσαν την Αλήθειαν".

Η μελέτη αυτή, αφού πέρασε τη βάσανο της επιστημονικής κρίσεως ως διπλωματική εργασία για την απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου στο Κανονικό Δίκαιο, εκδίδεται με κάποιες προσθήκες (το κείμενο της Ραβέννας και ο Αποστ-34) από το Ιερό Ησυχαστήριο "Παντοκράτορος" Μελισσοχωρίου. Ευγνωμόνως θερμές ευχαριστίες οφείλουμε σε όλους όσοι συνετέλεσαν στην έκδοση αυτή: Καθηκόντως ευχαριστούμε θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ. κ. Χρυσόστομο όχι μόνο για τον πρόλογο, αλλά και για την άδεια και ευλογία που μας παρέχει να ασχολούμεθα παράλληλα με τα εφημεριακά μας καθήκοντα και με τα ουσιώδη και φλέγοντα εκκλησιολογικά αυτά ζητήματα. Υιικώς ευχόμαστε και προσευχόμαστε ο Θεός να τον χαρίζει "τη αγία Αυτού Εκκλησία, σώον, έντιμον, υγιά, μακροημερεύοντα" και προπαντώς να συνεχίζει να θεολογεί ορθοτομών τον λόγον της αληθείας του Χριστού. Ευχαριστίες οφείλουμε στα μέλη της Τριμελούς Επιτροπής, τους Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Αβύδου Κύριλλο (Κατερέλο), αρχιμ. Γρηγόριο Παπαθωμά, και Ελένη Γιαννακοπούλου, επιβλέπουσα Καθηγήτρια, οι οποίοι με επιστημονική πληρότητα συνέβαλαν τα μέγιστα στην ολοκλήρωση της διπλωματικής εργασίας. Ευχαριστίες ιδιαίτερες οφείλονται στον πανοσιολογιώτατο αρχιμανδρίτη Κύριλλο, Καθηγούμενο του Ιερού Ησυχαστηρίου "Παντοκράτορος" Μελισσοχωρίου Θεσσαλονίκης και την περί αυτόν συνοδεία για την ανάληψη της παρούσης εκδόσεως και ιδιαιτέρως στον αδελφό του Ησυχαστηρίου, μοναχό Σεραφείμ (Ζήση) για την τεχνογραφική επιμέλεια της εκδόσεως. Το Ιερό Ησυχαστήριο "Παντοκράτορος" Μελισσοχωρίου με την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Γέροντός του δίνει σε όλο τον κόσμο μέσω της μοναδικής σε περιεχόμενο ιστοσελίδος του την πατερική μαρτυρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, η οποία, μαρτυρία, εδράζεται και πηγάζει από την αυθεντική βίωση της νηπτικής παραδόσεως του Ορθοδόξου Μοναχισμού. Τέλος, ευχαριστούμε τον αιδεσιμολογιώτατο  πρωτοπρεσβύτερο π. Θεόδωρο Ζήση, Ομότιμο Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, για την τιμή να προλογήσει την έκδοση, καθώς και για την μετά παρρησίας ομολογία του στις ποικίλες εκκλησιολογικές προκλήσεις που ανακύπτουν, ομολογία που συνδυάζει το πατερικό αγωνιστικό φρόνημα με τη σοφία και γνώση της πατερικής και κανονικής εκκλησιαστικής μας παραδόσεως.

Η εργασία αυτή ουσιαστικά θα είναι επιτυχής αν κατορθώσει με τη Χάρη του Θεού να αποδώσει ή, έστω, να μην παρουσιάσει αλλοιωμένο, το φρόνημα της αρχαίας Εκκλησίας, όπως αυτό τη επιστασία του Αγ. Πνεύματος έχει καταγραφεί από τους θεοφόρους Πατέρες στα πρακτικά και τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων.

ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΔΗΘΕΝ’’ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ, ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΩΝ;"


ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΔΗΘΕΝ’’ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ, ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΩΝ;"

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Δεν θα’πρεπε πρωτίστως να προβληματίσουν, όσους επιζητούν καταδίκες των ιερωμένων και λαϊκών θεολόγων, που επιμένουν στην Ορθόδοξη εκκλησιολογική ακρίβεια, οι αναφορές για ‘’δήθεν δογματικές εκτροπές’’ και για ‘’πολλές εκατέρωθεν παρερμηνείες διδασκαλιών και διαστρεβλώσεις θέσεων’’;

Για παράδειγμα ο κ. Δημήτρης Κεραμιδάς, ο οποίος είναι διδάσκων στο Ποντιφικό Πανεπιστήμιο Angelicum της Ρώμης, σε κείμενό του που τιτλοφορείται «Ορθόδοξοι και Καθολικοί και η κοινή ευθύνη της συνοδικότητας – Σκέψεις πάνω στο κείμενο του Κιέτι» που δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό ιστότοπο www.amen.gr, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: «…Με τον τρόπο αυτό οι καλές προθέσεις  για την οικοδομή της ενότητος θα αποκτούσαν μια συγκεκριμένη αναφορά, πέρα από τις ατομικές (και εξόχως αντισυνοδικές)  ιδέες θεολόγων και ιεραρχών - και των δύο Εκκλησιών  - που υποβοηθούμενοι» από μια ορισμένη ανεπάρκεια στην κοινοποίηση των οικουμενικών κεκτημένων στην εκκλησιαστική βάση, εμφανίζονται πρόθυμοι να προστατέψουν την καθαρότητα της πίστης από…δήθεν δογματικές εκτροπές».

Ποιες είναι οι ‘’δήθεν’’ δογματικές εκτροπές που αναφέρει; Αγνοεί τις παπικές πλάνες που παρεισέφρησαν μετά το Σχίσμα του 1054 μ. Χ; Η αιρετική προσθήκη του Filioque, η οποία ήταν και η κύρια αιτία του Σχίσματος δεν είναι δογματική εκτροπή; Η κακοδοξία του Παπικού εξουσιαστικού πρωτείου και του παπικού αλάθητου δεν είναι δογματική εκτροπή; Η μη παραδοχή από μέρους των Παπικών της διάκρισης ουσίας και ενεργείας του Θεού, με τη συνεπακόλουθη άρνηση της αποδοχής της Ορθόδοξης Θεολογίας του Ακτίστου Φωτός, δεν αποτελεί δογματική εκτροπή; Δεν ενοχλούνται από τέτοιες αναφορές οι επιζητούντες καταδίκες, και ενοχλούνται από την επιμονή στην Ορθόδοξη εκκλησιολογική ακρίβεια;

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι το πρόσφατο κείμενο του καθηγητή κ. Αριστείδη Πανώτη, που τιτλοφορείται, ‘’Σκέψεις πάνω στη συνερχόμενη Σύνοδο’’ «Η Θείω Πνεύματι κραταιωθείσα Σύνοδος της Κρήτης», και στο οποίο αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα οι δύο πρώτες αποστολικές Καθέδρες της Ρώμης κατάλαβαν ότι τα χίλια χρόνια της ‘’ακοινωνησίας’’ είναι πάρα πολλά και ότι μέσα στα ιστορικά χρόνια της ακοινωνησίας που διέτρεξαν φώλιασαν στη μνήμη των ανθρώπων μίση από τα δεινά που πέρασαν οι λαοί και πολλές εκατέρωθεν παρερμηνείες διδασκαλιών και διαστρεβλώσεις θέσεων».

Η αναφορά του κ. Πανώτη, για «πολλές εκατέρωθεν παρερμηνείες διδασκαλιών και διαστρεβλώσεις θέσεων» είναι απαράδεκτη.  «Επόμενοι τη θεόθεν δοθείση διδασκαλία των Αγίων ημών Πατέρων και τη παραδόσει της καθολικής Εκκλησίας», σύμφωνα με την αναφορά της 7ης Οικουμενικής Συνόδου, δεν μπορούμε να δεχθούμε την ύπαρξη παρερμηνειών και διαστρεβλώσεων θέσεων από πλευράς Ορθοδόξου Εκκλησίας. 

«Η Εκκλησία πάντοτε τονίζει την ταυτότητα της πίστεώς της δια μέσου των αιώνων. Αυτή η ταυτότητα και η σταθερότητα είναι η πιο ολοφάνερη απόδειξη και το πιο ολοφάνερο τεκμήριο της ορθής πίστεως», αναφέρει χαρακτηριστικά ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ (Θέματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας – π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ).  Τα περί ‘’εκατέρωθεν παρερμηνειών και διαστρεβλώσεων θέσεων’’ είναι παντελώς απαράδεκτα.

Ας προβληματιστούν από τέτοιες και άλλες παρόμοιες τοποθετήσεις, για ‘’δήθεν δογματικές εκτροπές’’ και  για ‘’πολλές εκατέρωθεν παρερμηνείες διδασκαλιών και διαστρεβλώσεις θέσεων’’ και ας πάψουν να ενοχλούνται από τους ιερωμένους  και λαϊκούς  θεολόγους, που επιμένουν στην Ορθόδοξη εκκλησιολογική ακρίβεια.

Τόση λοιπόν ανοχή για τέτοιες απαράδεκτες αναφορές, αλλά και τόση καταδικαστική εμπάθεια, για όσους με σοβαρότητα επιμένουν στην Ορθόδοξη εκκλησιολογική ακρίβεια;

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΧΟΡΔΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΥΛΙΑ


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΧΟΡΔΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΥΛΙΑ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Στις 5 τρέχοντος ο Οικουμενικός Πατριάρχης (μετά τις οικουμενιστικές συμπροσευχές στο Λέτσε) βρέθηκε στο Μπάρι της Απουλίας (Ιταλία). Εκεί, στην επ’ ονόματι του Αγ. Νικολάου, φραγκοκλησιά, για την ακρίβεια στην υπόγεια Κρύπτη της, γονάτισε και προσευχήθηκε ενώπιον των λειψάνων του Αγίου Νικολάου. Παρόντες ήταν (όπως μας πληροφορεί το «Αμήν») εκπρόσωποι της Παπικής «επισκοπής» Μπάρι, φραγκοκαλόγεροι, αλλά και πλήθος Παπικών μαζί με Ορθόδοξους. Στον ίδιο χώρο ο Παναγιώτατος κήρυξε την έναρξη του νέου ακαδημαϊκού έτους της Παπικής θεολογικής σχολής της Απουλίας. Του απενεμήθη από τους Παπικούς το βραβείο «Άγιος Νικόλαος» του ομώνυμου Ινστιτούτου Οικουμενικής (γράφε οικουμενιστικής) και Πατερικής θεολογίας.

Όπως διακρίνουμε στις φωτογραφίες κατά την απονομή ο Οικουμενικός Πατριάρχης
αποδέχεται, έμπλεως χαράς και μειδιών, το βραβείο, ενώ την χαρά αυτή συμμερίζεται κι ο τοπικός παπικός «επίσκοπος» χειροκροτούντων των παρισταμένων φραγκοπαπάδων. Τω όντι. Χαρά μεγάλη γίνεται εις την Εσπερίαν αφού ο Οικουμενικός Πατριάρχης, συνεχίζοντας ακάθεκτος και αγαλλομένω ποδί τις συμπροσευχές, καθ’ εκάστην προσφέρει γην και υδώρ εις τον εκπεσόντα της αληθείας Παπισμόν. 

Απλώς υπενθυμίζουμε στον Παναγιώτατο και εις τους συν αυτώ ότι έχουν ενώπιόν τους αιρετικούς (ετερόδοξους, κατά την απόφαση του Κολυμβαρίου), που από αιώνων πολλών αλλοτρίωσαν την «άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις πίστιν», που αποξενώθηκαν ουσιαστικά από την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν λόγω πεπλανημένων διδασκαλιών, όπως το Φιλιόκβε (που υποβιβάζει το Πανάγιον Πνεύμα), την κτιστή χάρη, το αντιχριστιανικό παπικό πρωτείο, το κοσμικό παπικό κράτος και πλείστα όσα άλλα, αλλά κι αλλότρια της Πίστεως. 


Είμαστε βέβαιοι ότι έχει υπ’ όψιν ότι ο προκάτοχός του Οικουμενικός Πατριάρχης Ιερεμίας Β΄, μεσούσης της τουρκοκρατίας, δεν δίστασε να διακόψει το Διάλογο με τους Γερμανούς Προτεστάντες της Τυβίγγης, όταν διαπίστωσε, πέραν πάσηςαμφιβολίας, ότι είχαν βάλει το μικρόβιο της αιρέσεως βαθειά μες την καρδιά τους. Εφάρμοσε εν προκειμένω την παύλεια προτροπή «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού» (Τιτ. γ΄10 ). Σήμερα τι πράττουν οι οικουμενιστικοί κύκλοι νυχθημερόν; Δεν παραιτούνται από του να κουβαλούν ακούραστα νερό στο μύλο του λαϊκού οικουμενισμού, παρά το αμετανόητο των αιρετικών και την άβυσσο που τους χωρίζει από την Πίστη της Εκκλησίας. Αντί να αντιταχθούν στους αιρετικούς, αντιτάσσονται και βυσσοδομούν κατ’ αυτών που καθηκόντως πολεμούν τις αιρέσεις.

Wednesday, December 7, 2016

ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ


ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Στις 7 Δεκεμβρίου του 1965 έγινε μια μεγάλη προδοσία από τον Μεγάλο Αποστάτη της πίστης μας Πατριάρχη Αθηναγόρα και τους ομόφρονές του.

Ήρθησαν τα αναθέματα Ορθοδοξίας και Παπισμού του 1054 επί Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ Κηρουλαρίου.

Έκτοτε εγκαινιάσθηκε μια οικουμενιστική φρενίτιδα που σαρώνει στο πέρασμά της κάθε ορθόδοξη ικμάδα και δεν λέγει να κοπάσει με τίποτα. Αντίθετα συνεχώς γιγαντούνται και κορυφώθηκε με τη Σύνοδο της Κρήτης.

Προσβλέπουμε προς εκείνη την ευλογημένη ημέρα που η Ορθοδοξία εν Συνόδω θα καταδικάσει τον Οικουμενισμό ως αίρεση, θα αναθεματίσει τους πρωτεργάτες του (Μεταξάκη, Αθηναγόρα, Κοκκινάκη, Μελίτωνα Χατζή, Ιάκωβο Κουκούζη, Δαμασκηνό Παπανδρέου κτλ.) και θα καθαιρέσει τους κορυφαίους εν ζωή οικουμενιστές.

Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Γνωρίζουμε ότι οι Οικουμενιστές έχουν το επάνω χέρι. Κατόρθωσαν με τη Σύνοδο της Κρήτης να δώσουν συνοδικό κύρος στην πλάνη τους, ενώ οι αντιστάσεις προέρχονται βασικά μόνον από δύο Εκκλησίες: Της Βουλγαρίας και της Γεωργίας και από πολλούς μεμονωμένους επισκόπους πρεσβυτέρους, διακόνους, μοναχούς και λαικούς σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Ο Θεός, όμως, είναι μεγάλος. Στα πανσθενουργά χέρια Του βρίσκεται η πορεία της Ιστορίας και η ζωή της Εκκλησίας. Γι’ αυτό πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα έλθει εκείνη η μέρα που ο Οικουμενισμός θα καταδικαστεί συνοδικά και τα ονόματα των πρωτεργατών του θα προστεθούν στα αναθέματα της Κυριακής της Ορθοδοξίας.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ


ΛΟΥΘΗΡΑΝΟΙ ΠΑΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΠΑΣΤΟΡΙΝΕΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ ΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΝΕΜΕΤΑΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟΥΝ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ!!!

ΓΙΑΤΙ ΣΕΒ. ΔΡΑΜΑΣ;